22 IETS OVER FABELACHTIGE VERHALEN EN OVER HET 



In de meeste berichten waarin de kleur van het lichaam vermeldt staat , 

 wordt deze beschreven als donkerbruin, tot zwart toe, op den rag, 

 lichter wordende aan de zijden , en geelachtig aan keel en borst ; het 

 bericht van 1852 zegt daarbij nog: enkele donkerder vlekken zijn tus- 

 schen het bruin van rug en zijden zichtbaar, ook de buik is geelach- 

 tig , en over 't midden daarvan loopt in de lengte eene witte streep ; 

 slechts in één geval wordt de kleur als grijs beschreven en , zonderling 

 genoeg, in eene der nieuwste berichten (April 1879) "die van eenloods- 

 visch {Naucrates indicus) genoemd", dus vrij onbepaald, maar toch 

 tusschen licht en donker blauw spelende , met bruinen tint. De oorzaak 

 hiervan kan echter liggen in den verren afstand waarop het dier ge- 

 zien werd of in eene overvloedig waterdamphoudende atmospheer. 



De meeste ontmoetingen hebben in Juli en Augustus plaats gehad, 

 slechts ééne in Januari, ééne in April, eene in Juni, eene in Septem- 

 ber en eene in December, en vreemd genoeg, misschien natuurlijk ge- 

 noeg, alle ontmoetingen op ééne na hebben plaats gehad in den At- 

 lantischen oceaan , en wel voornamelijk in de noorder-helft , bij volmaakt 

 stil of nagenoeg stil weder; slechts bij eene ontmoeting in 1848 was 

 er eene lange deining op zee. 



De algemeene vorm van het dier nadert dien van een Plesiosaurus , 

 echter met zwaarderen kop, korteren nek en langeren staart. Het zou 

 dus een Zeuglodon plesiosauroïdes zijn. Zoo meent ook de heer wood. 

 Het komt ons echter voor dat het dier, wegens zijn buitengewoon 

 langen hals en zijn groot aantal tanden , niet in hetzelfde geslacht kan 

 geplaatst worden met den fossilen Zeuglodon cetoïdes. 



Deze beschrijving hebben wij opgemaakt uit de geloofwaardigste , meest 

 overeenkomende berichten, maar, om een staaltje te geven van over- 

 drijving, deelen wij bijvoorbeeld het volgende mede. In een bericht 

 van 1848 staat te lezen , dat het dier een zoo grooten bek had , dat , 

 als het zijne kaken opende, een groot mensch er wel rechtop tusschen 

 zoude kunnen staan; en elders: eenige noorsche visschers werden eens 

 in hunne boot door de zeeslang, die zich om de boot in een cirkel 

 gekromd had, ingesloten, en de bootslieden wisten eerst geen raad, 

 maar zijn eindelijk dwars over de slang heengevaren en ontvlucht; en 

 elders: eenige noorsche visschers zagen op een' middag eene zeeslang, 

 "eene heele groote" , de een beweerde wel 200 meters , een tweede zeide 

 400, en ten laatste was men het eens, dat de slang zoo groot was, 

 dat, als men bij den kop ging staan, men in het verschiet nog niet 



