IN EEN ONWUDER. 47 



gierigheid namen wij eerst deze verschijnselen waar, die wij wel be- 

 grepen dat van elektrischen aard waren. Toen echter langzamerhand 

 een ontzettende storm begon op te zetten , een ijsregen begon te vallen , 

 de temperatuur erg daalde en wij meer en meer geheel in nevelen 

 gehuld werden , verloor ik , moet ik bekennen , mijne gerustheid , en 

 kwam het mij voor , dat het zaak was spoedig van den top af te dalon en 

 ons in de een paar honderd voet lager gelegen vluchthut te begeven. 

 Ik begreep toch, dat wij midden in een onweerswolk waren, en daar 

 wij ons bevonden op een zeer kleine oppervlakte van eenige tientallen 

 vierkante voeten, op een rotskegel, die 2000 voet bijna loodrecht uit 

 den bergkam uitsteekt, vreesde ik, dat op dien top de meeste opéénhoo- 

 ping van elektriciteit zoude plaats hebben, en wij aldaar niet zonder 

 gevaar waren. Wij bemerkten echter niets van bliksem of dondersla- 

 gen. Mogelijk verhinderde ons het geraas van den storm , donderslagen 

 te hooren. 



"Toen wij nu gingen dalen , bemerkten wij , dat dit geen gemakkelijk 

 werk was. Behalve de woede van den storm en den ijsregen , voelden wij 

 eene onaangename trilling onzer ledematen ; de ringen aan onze vin- 

 gers gaven een sissend geluid; wanneer wij de alpenstokken nederzet- 

 ten, begonnen ze eveneens te sissen en kregen wij een schok; mijn 

 broeder , die den stok een oogenblik onder den vochtigen arm nam , 

 kreeg een nog erger schok, zijne haren rezen overeind, en ik voelde 

 eene zwakte in mijne dijbeenen , die mij elk oogenblik dreigde te doen 

 nedervallen. Een derde reiziger, die zich later bij ons gevoegd had, 

 en die natte voeten had , durfde ze bijna niet bewegen , daar hij tel- 

 kens als hij zijne voeten nederzette een hevigen schok voelde. Hoe 

 meer wij daalden, des te meer namen echter al deze verschijnselen af, 

 en toen wij de vluchthut bereikt hadden , waren zij verdwenen. Echter 

 hielden de storm en ijsregen nog lang aan ; ook werd het steeds kou- 

 der, totdat wij ons eindelijk zoo verkleumd gevoelden, dat wij voor 

 goed den terugweg ondernamen, om ons door het loopen althans 

 eenigszins te verwarmen. De afdaling had verder zonder stoornis plaats , 

 en wij bereikten om 12 uur wederom Pontresina. Daar had het wel 

 geregend, doch men had van onweder niets bemerkt en de tempera- 

 tuur was er ook zeer weinig afgekoeld." 



J. v. W. Palthe. 



Subst.Officier van Justitie te Almelo. 



