52 VOGELS MET TANDEN. 



te Haarlem bewaard wordt. Alfonse milne edwards heeft in eeue af- 

 zonderlijke monographie de tot dusver in Europa , vooral in de ter- 

 tiaire lagen, gevonden overblijfsels van vogels beschreven. Zij behoo- 

 ren alle tot geslachten , die thans nog vertegenwoordigers hebben. 



Anders echter is het in Amerika: in de krijtbeddingen aan de kust 

 der Atlantische zee, en vooral in de groenzand-lagen van New- Jersey- 

 heeft men onderscheidene overblijfselen van vogels gevonden , die door 

 Prof. marsh beschreven zijn. Ofschoon veelal zeer goed bewaard ge- 

 bleven , zijn het hoofdzakelijk losse beenderen , die men nog niet vol- 

 doende heeft kunnen determineeren. 



Langs de oostelijke helling der Rocky Mountains, en vooral in de 

 naburige vlakten van Kansas en Colorado , vindt men een reeks van 

 krijtlagen , die merkwaardig rijk in overblijfselen van gewervelde dieren 

 zijn. Die krijtlagen zijn duidelijk zeewatervormingen; zij liggen, ten 

 minste op eenigen afstand van de berghellingen, bijna horizontaal. 

 Zij bestaan hoofdzakelijk uit een fijn geel krijt, en zijn uitstekend ge- 

 schikt om teere voorwerpen in stand te houden. Het is in deze krijt- 

 lagen dat de overblijfselen van uitgestorvene vogels gevonden zijn , 

 die wij in dit opstel willen beschrijven. Verder vindt men in deze 

 zelfde aardlagen vele overblijfselen van reptielen tot de orde dor 

 mosasauroiden behoorende, en daar nevens Plesiosaurus , ptero- 

 dactylen en vele visschen, en bovendien ru dis ten, ammo- 

 nieten, belemnieteu en andere krijtversteeningen. 



Het eerste gedeelte van een fossielen vogel dat in deze krijtlagen 

 gevonden werd , was het benedeneinde van een scheenbeen van den 

 later zoo genoemden Hesperornis. Het werd door prof marsh, in De- 

 cember 1870, bij den Smoke Hill River in westelijk Kansas , gevonden. 

 Gedurende do zelfde expeditie vond men ook nog onderscheidene over- 

 blijfselen van vogels, die tot een ander geslacht van odontornithen 

 behoorden — odontornithes = versteeningen van vogels met 

 tanden, zooals Prof. marsh deze groep heeft genoemd. De hevige 

 koude, en het gevaar, dat de onderzoekers van den kant der vijandige 

 Indianen dreigde, maakten evenwel toen een onderzoek der aardlagen 

 onmogelijk. 



In Juni van het volgende jaar bezocht Prof. marsh de zelfde streek 

 weder, doch nu met meer volgelingen en een sterker escorte van 

 militairen. Zijn moeite werd nu beloond door de ontdekking van het 

 geraamte , dat de type vau den Hesperornis regalis marsh vormt. Tevens 



