54 



VOGELS MET TANDEN. 



Hesperornis regalis marsh. 



Voor het wetenschappelijke onderzoek van de overblijfselen van boven- 

 genoemden vogel is het zekerlijk een zeer gelukkige omstandigheid, 



dat bijna alle beenderen vol- 

 komen goed bewaard zijn ge- 

 bleven , en dat zij bijna onge- 

 schonden nit het gesteente 

 te voorschijn gebracht konden 

 worden. Velen zelfs werden 

 in hnn natuurlijke verhou- 

 dingen aangetroffen , en dan 

 deed men alle mogelijke 

 moeite om hen in dien toe- 

 stand uit het gesteente los 

 te maken, of, als dit niet 

 mogelijk was , werd er vooraf 

 een teekening naar gemaakt. 

 De schedel van Hes- 

 perornis regalis is lang en 

 smal: de snavel vormt on- 

 geveer twee derden van zijn 

 geheele lengte ; en, van boven 

 gezien , is hij wigvormig van 

 gedaante. In 't algemeen heeft 



Fig. 1. Hesperornis regalis marsh. 

 l j 20 van de natuurlijke grootte. 



hij eenige overeenkomst met den schedel van den Colymbus torquatus 

 brunnich , een soort van zeeduiker, doch in bijzonderheden gelijkt 

 hij op dien van de struisachtige vogels of Ratitae. Over den snavel 

 spreken wij straks. 



De wervelkolom is, behalve de atlas , geheel bekend. De h a 1 s- 

 en rugwervelen hebben in alle opzichten een groote overeenkomst 

 met de zelfde wervelen van thans levende vogels. De hals is lang en 

 dun, en bestaat met den atlas en den axis uit zeventien halswervels; 

 het getal der wervels tusschen den schedel en het heiligbeen bedraagt 

 drie-en -twintig. De drie laatste halswervels dragen losse ribben: daar 

 de achttiende wervel de eerste is, die door ribben met het borstbeen 

 verbonden is , dient men dezen als den eersten rugwervel te beschouwen. 

 Veertien wervels zijn aaneen verbonden, en vormen het lende n-h e i 1 i g- 



