VOGELS MET TANDEN. 



61 



tfu 



nieuwen , en hun wijze van inplanting in een gemeenschappelijke tand- 

 groeve (holcodont). Dit alles komt overeen met hetgeen wij in een wel- 

 bekende groep van hagedisachtige reptielen , in die van den Ichthyosaurus 

 aantreffen. Deze wijze van inplanting in de kaak is een primitief tandken- 

 merk , volkomen verschillend van hetgeen wij natuurlijk zouden verwach- 

 ten, daar het vergezeld gaat van wervels , die zeer veel op die van heden- 

 daagsche vogels gelijken , en zij is van veel lageren graad dan de in- 

 planting der tanden in afzonderlijke tandkassen (thecodont) , een ken- 

 merk, gelijk wij straks zullen zien, van een andere groep van 

 Odontornitheu , waarvan de Ichthyornis het type is. Die tanden bewij- 

 zen dat de Hesperomis een vleeschetend dier was , en zonder twijfel 

 afstamde van een lange reeks van roofgierige voorvaderen. 



Beschouwen wij de ledematen van den 

 Hesperomis, dan kunnen wij van de bij- 

 zondere wijzigingen die zij vertoonen , 

 twee verklaringen geven. De eerste is 

 dat de rudimentaire vleugels , in het 

 licht der hedendaagscbe wetenschap be- 

 schouwd , bewijzen dat de Hesperomis 

 in dit opzicht een gedegradeerd , een 

 achteruitgegaan type was. De struisvo- 

 De schoudergordel van Hesperomis gelacht ige kenmerken, die zich in ver- 

 T@(icbb%s JViïirsli 



]/, ,„„ a» „„+, i-i i.x schillende deelen van het geraamte ver- 



% van de natuurlijke grootte. & 



s. schouderblad ; o. opperarmbeen • toonen , moeten niet als een blijk van 

 v. vorkbeen ; r. ravenbeksleutelbeen ; zeer nauwe verwantschap beschouwd wor- 



b. borstbeen. , , , , ,. , 



den, maar wel als algemeene reptiel- 

 achtige kenmerken, die aan de beide groepen gemeen zijn door de 

 afstamming van een verwijderden reptielachtigen voorvader. Uit dit 

 oogpunt beschouwd, mag men aannemen dat de vleugels langzamer- 

 hand verloren zijn gegaan, doordat zij niet gebruikt werden, toen het 

 dier voortdurend een leven in het water leidde. Naarmate de vleugels 

 afnamen , namen de teenen en voeten in omvang en lengte tge , want 

 hun arbeid vermeerderde. Die wisseling is volkomen in overeenstemming 

 met de wet van compensatie en met andere wel bekende wetten der na- 

 tuurlijke oeconomie. Bovendien mogen wij onderstellen , dat de voor- 

 vader van den Hesperomis in zekeren tijd gelijk is geweest aan den 

 zeeduiker, Colymbus , en later aan den pingoeïn, wat het vermogen om 

 te vliegen en te zwemmen betreft. Toen de vleugels langzamerhand in 



