64 



VOGELS MET TANDEN. 



duiker onder water heeft zien zwemmen , weet welk een krachtig 

 gebruik zulke vogels alsdan van hun vleugels maken, hoe nutteloos 

 die ledeu ook op het land mogen schijnen. Met slechts helpen in dat 

 geval de vleugels mede in de voorwaarts gaaude beweging door het 

 water, maar zij zijn tevens ook zeer dienstig in het sturen. Een pin- 

 goeïn kan, terwijl hij snel onder water vlucht, zich in een kring 

 rond draaien , door een paar maal een van zijn vleugels uit te strek- 

 ken en weer tegen 't lijf aan te drukken. De Hesperornis had die hulp- 

 middelen niet, doch zijn beenen en voeten waren niet slechts krachtiger, 

 maar ook veel geschikter ingericht om te zwemmen en te duiken, 

 dan die van den pingoeïn. Ongetwijfeld was dit de hoofdreden waarom 

 de achterste ledematen van den Hesperornis zóó den voorrang verkregen 

 of predom meerden. 



De staart van den 

 Hesperornis was voor 

 hem zeer nuttig bij zijn 

 leven in het water. In 

 het getal van wervelen 

 en in de lengte over- 

 treft hij den staart van 

 Staartwervels van Hesperornis regalis Marsh. bijna alle bekende vo- 



!/ 3 van de natuurlijke grootte. Van boven gezien. . . 



a. Eerste staartwervel , b. dwars uitsteeksel van deu g eis » en Ü1 J 1S eem S m 

 5den staartwervel. c. het ploegschaarbeen. zijn ver uitgestrekte 



dwarse uitsteeksels, en zijn plat, horizontaal ploegschaarbeen. Die 

 breede horizontale staart herinnert dien van den bever, en was zonder 

 twijfel van groot nut in het sturen en duiken. Of die staart, gelijk 

 die van den bever, niet bevederd was, dan wel of hij, gelijk dien 

 van den Plotus, voorzien was van lange, stijve staartpennen , zoodat 

 hij als een roer kon dienen, kan thans niet met zekerheid uitgemaakt 

 worden , ofschoon het laatste het waarschijnlijkste is. Dat de Hesperor- 

 nis met de eene of andere soort van vederen bedekt is geweest, kan 

 nauwelijks betwijfeld worden. 



De levensomstandigheden waren zekerlijk gedurende langen tijd voor 

 den Hesperornis zeer gunstig. Waarschijnlijk waren er in dien tijd geen vij- 

 anden voor hem in de lucht , en was er overvloed van voedsel in het water. 

 De Hesperornis was , door zijn leven hoofdzakelijk op en in het water, na- 

 genoeg volkomen veilig voor de reusachtige , maar tandeloozevleugelvin- 

 gers of pterodactylen, die in grooten getale over de wateren zweefden , en 



