VOGELS MET TANDEN 



DOOR 



Dr. T. C. WINKLER. 



(Vervolg en slot van blz. 65). 



De fossiele vogels die tot de tweede orde der Odontornithes , de Odon 

 tolormae, behooren, waren, zoover thans bekend is, allen klein van 

 gestalte; zij hadden krachtige vleugels en zeer kleine beenen en voe- 

 ten. Zij verschilden dus veel , zoowel in gedaante als in levenswijs , van 

 den boven beschrevenen Hesperornis, en, zooals wij zullen zien, ver- 

 toonden zij onderscheidene belangrij ke. kenmerken , waardoor zij meer 

 van de Odontolcae verschilden dan eenige thans bestaande vogel van 

 een anderen onderscheiden is. Sommigen dier kenmerken , bij voorbeeld 

 hun biconcave wervelen, verwijderen hen ver van alle hedendaagsche 

 en uitgestorvene vogels, en wijzen onmiskenbaar terug tot een zeer 

 lagen voorvader, zelfs lager dan de reptielen. 



De beenderen van deze groep van vogels, die bewaard gebleven 

 zijn, zijn allen min of meer van luchtholten voorzien of pneuma- 

 tisch, en dit, in verband met hun kleinheid, is misschien de voor- 

 naamste reden waarom er zoo weinige ontdekt zijn. Het spreekt van 

 zelf dat de holle beenderen van vliegende vogels, met lucht gevuld 

 zijnde , veroorzaken dat het doode dier veel langer op het water drijft , 

 dan het anders zou doen, en daardoor is het blootgesteld om door 

 visschen of andere dieren vernietigd te worden. Daardoor dus wordt 

 de kans dat er een geheel geraamte in de aarde begraven zal geraken , 



5 



