70 VOGELS MET TANDEN. 



dik been vormen. Ook de beide kootjes van den middensten of tweeden 

 vinger zijn krachtig. Het eerste kootje van den derden vinger is on- 

 volkomen bewaard gebleven. 



Het bekken gelijkt min of meer op dat van een reptiel; het is 

 klein in verhouding tot den schoudergordel, en beantwoordt derhalve 

 aan het verschil in grootte tusschen de vleugels en de pooten. Het len- 

 den-heiligbeen schijnt uit tien samengegroeide wervelen te bestaan. 

 De overige bekkenbeenderen van den Ichthyornis zijn stevig met elkan- 

 der vergroeid. Het darmbeen is van voren min of meer rond, en 

 het acetabulum is ver naar achteren geplaatst. Het z i t b e e n strekt zich 

 verder dan het darmbeen naar achteren uit, en is van achteren niet met 

 het darmbeen vereenigd. Het schaambeen heeft geen duidelijk voorste 

 uitsteeksels , doch het achterste gedeelte is zeer lang en steekt vrij uit. 



De staart van den Ichthyornis gelijkt volkomen op dien van een 

 thans levenden vogel, en verschilt dus zeer veel van dien van den 

 Archaeopteryx en van den Hesperornis , de twee eenige andere meso- 

 zoïsche vogels , waarbij dit orgaan bewaard is gebleven. De staart van 

 den Ichthyornis was betrekkelijk kort, en de laatste wervelen waren 

 onderling verbeend. Waarschijnlijk bestond hij uit zeven wervelen , 

 doch zeker is dit niet, daar het uiteinde verloren is gegaan. 



De beenen en voeten van den Ichthyornis waren betrekkelijk klein 

 en vertoonden niets bijzonders. Het dijbeen is een kort en vrij dun 

 been, en zijn beide uiteinden vertoonen in hun gewrichtshoofden het 

 gewone vogeltype. Het is een hol been met dunnen beenwand. Het 

 zelfde kan men zeggen van het scheenbeen en van het kuitbeen; 

 beiden geleken veel op de zelfde beenderen van de zeezwaluw. Ook 

 het tarso-metatarsaalbeen of loopbeen vertoonde de grootste 

 gelijkheid met dat zelfde been van de zeezwaluw. 



Slechts een enkel kootje, waarschijnlijk van den middensten of mis- 

 schien van den buitensten teen, is bewaard gebleven, en gelijkt vol- 

 komen op dat van een thans levenden vogel. 



Nu moeten wij het merkwaardigste van den Ichthyornis bespreken , 

 namelijk zijn tanden. 



De tanden van den Ichthyornis waren in afzonderlijke tandkassen 

 geplaatst, en verschilden dus veel van die van den Hesperornis. Allen 

 zijn scherp en spits, min of meer samengedrukt , en zeer gebogen (zie 

 fig. 10). De kroonen zijn met glazuur bekleed, en de voorste en achter- 

 ste randen zijn scherp en glad, zonder inkervingen. 



