VOGELS MET TANDEN. 77 



gevonden. De scherpe tanden van den Ichthyornis bewijzen zonder twij- 

 fel dat hij een vleeschetend dier was, terwijl zijn groot vliegvermogen , 

 zijn lange snavel en kromme tanden aantoonen , dat hij zijn prooi le- 

 vend ving. Waarschijnlijk bestond zijn voedsel uit visschen , daar over- 

 blijfselen van visschen in groote menigte , met die van den Ichthyornis 

 vermengd, gevonden worden. Die fossielen komen voor in den bodem 

 van de oude krijtzee , waarin ook de Hesperornis rondzwom. Beide 

 vogels leefden waarschijnlijk in het water , zooals uit vele boven reeds 

 beschrevene bijzonderheden van hun lichaamsinrichting blijkt , alsmede 

 uit de omstandigheden waarin hunne overblijfselen in den zeebodem 

 bedolven geraakt zijn. In vele opzichten geleek waarschijnlijk de Ich- 

 thyornis in zijn levenswijs op de hedendaagsche zeezwaluw: zijn krach- 

 tige vleugels en kleine pooten maken dit bijna zeker. Dat de Ich- 

 thyornis met vederen bedekt was , wordt duidelijk bewezen door de 

 knobbeltjes , voor de inplanting van schachten op den voorarm die- 

 nende. 



Behalve de Ichthyornis en zijn verwanten waren , zoo ver tegenwoor- 

 dig bekend is , de eenige andere bewoners van de lucht die in de zelfde 

 streken leefden, de tandelooze Pterodactylen. Zeker was de Ichthyornis 

 een mededinger van deze groote vliegende draken, in het vervolgen 

 en vangen van de visschen , die toenmaals in den tropischen oceaan 

 van het krijttijdperk leefden. 



Wij hebben nu de belangrijkste kenmerken, zoover die tegenwoordig 

 bekend zijn , van de beide groepen van Odontornithen of vogels met 

 tanden uit het krijttijdperk beschreven. Wij willen nu zien in welke 

 betrekking die vogels tot elkander en tot de verwante leden van de 

 klasse staan, en tevens onderzoeken of de bekende feiten eenig licht 

 werpen op de belangrijke vraag van den oorsprong der vogels. 



Vergelijken wij den Hesperornis met den Ichthyornis, als de typen 

 van hunne respectieve orden , de Odontolcae en de Odontotormae , dan 

 blijkt het dat het contrast in hunne voornaamste kenmerken even 

 treffend als onverwacht is. De Hesperornis had tanden die in een on- 

 afgebrokene tandgroeve ingeplant waren, 't welk een laag, algemeen 

 voorkomend kenmerk is , doch daarbij bezat hij zadelvormige wervels 

 De Ichthyornis daarentegen had de primitieve biconcave wervels, doch 

 tevens het zeer gespecialiseerde kenmerk van tanden die in afzonder- 

 lijke tandkassen gezeten waren. Betere voorbeelden dan dezen zouden 

 er nauwelijks gevonden kunnen worden , van een feit dat door de 



