78 VOGELS MET TANDEN. 



moderne wetenschap aan 't licht is gebracht, namelijk dit, dat een 

 dier in zekere reeks van kenmerken een zeer groote ontwikkeling kan 

 verkrijgen , en tevens andere , lagere , kenmerken van het voorouderlijke 

 type kan behouden. Dit is een der grondwetten van de ontwikke- 

 lingsleer. 



De meer oppervlakkige kenmerken, zooals de afwezigheid van vleu- 

 gels en de krachtige zwempooten van den Hesperornis, vormen een 

 treffend contrast met de krachtige vleugels en de zwakke pooten van 

 den Ichthyornis. 



Deze en andere boven reeds vermelde kenmerken verwijderen die 

 twee vogels zoo ver van elkander, dat een meer nauwkeurige verge- 

 lijking hier niet noodig is. 



Doch het zou zeer wenschelijk zijn, zoowel den Ichthyornis als den 

 Hesperornis zorgvuldig te vergelijken met den Archaeopteryx , den nog 

 ouderen mesozoïschen vogel. Jammer is het, dat zulks tegenwoordig 

 niet kan geschieden , daar de twee eenige thans bekende geraamten van 

 Archaeopteryx nog niet volledig beschreven zijn, en zij zelfs nog niet geschikt 

 zijn om bestudeerd te worden , daar zij nog niet voldoende uit den hen in- 

 sluitenden steen losgebeiteld zijn. Dat Archaeopteryx tot de Odontornithen 

 behoort , is de vaste overtuiging van prof. marsh , die hij verkregen, 

 heeft door het onderzoek van het wel bekende voorwerp, dat thans 

 in het britsch museum bewaard wordt. Dat onderzoek deed hij in 

 1878, verscheidene jaren nadat die geleerde met de amerikaansche 

 vormen van vogels met tanden bekend geworden was. De tanden die 

 men op de zelfde steenplaat met dit specimen van Archaeopteryx ziet, 

 en die door evans als daartoe behoorende verklaard zijn, gelijken, 

 ofschoon zij onvolkomen bewaard zijn gebleven, zoo nauwkeurig 

 op de tanden van den Hesperornis, dat prof. marset hen terstond 

 voor vogeltanden en niet voor vischtanden kon verklaren. Sedert 

 heeft men aangekondigd, dat het andere voorwerp van een Archaeo- 

 pteryx, dat later in Beieren is gevonden en zich thans te Berlijn 

 bevindt , ook tanden bezit , ofschoon er slechts twee zeer kleinen ont- 

 bloot zijn. 



De afzonderlijke of niet vereenigde middenhandsbeenderen , en vooral 

 de lange staart van den Archaeopteryx verwijderen hem bovendien ver 

 van de bekende amerikaansche geslachten van Odontornithen. Evenwel 

 zal men waarschijnlijk toch vinden dat de Archaeopteryx biconcave 

 wervels had, ongeveer gelijk aan die van den Ichthyornis. 



