82 VOGELS MET TANDEN. 



en het bloed meer actief. Hoe meer vederen er kwamen, des te groo- 

 ter werd het vliegvermogen , zooals wij dagelijks aan jonge vogels zien. 

 Een grootere activiteit heeft een meer volkomene bloedsomloop ten ge- 

 volge. Een echte vogel moet zonder twijfel warm bloed hebben doch 

 behoeft niet noodzakelijk een dier met zoo heet bloed te zijn, als de 

 tegenwoordig levende vogels. 



De korte vleugels en de lange staart van den Archaeopteryx waren 

 volkomen voldoende voor een korte vlucht van den eenen boom tot 

 den anderen, en als zijn lichaam wezenlijk naakt was, zooals thans 

 ondersteld wordt, dan mogen wij in dezen vorm uit het Juratijdperk een 

 belangwekkenden trap in de ontwikkeling van het vogeltype zien, 

 voordat een volledige bevedering verkregen was. Of de Archaeopteryx 

 tot den echten carinaten tak der vogels behoort, kan tegenwoordig 

 niet bepaald worden, en het zelfde geldt van den Ichthyornis , maar 

 de biconcave wervels van den laatsten doen met recht vermoeden, 

 dat deze vorm een zeer vroege spruit van dien tak was. Waarschijn- 

 lijk is het ook dat de Hesperornis van den hoofdstam der struisach- 

 tige vogels afstamde, en dat hij geen afstammelingen heeft nagelaten. 



Eindelijk: deze drie oude vogels, zoo grootelijks verschillend van 

 elkander en van alle hedendaagsche vogels, bewijzen zonder tegenspraak 

 het wonderbare onderscheid dat het vogeltype in het mesozoïsche tijd- 

 vak vertoonde, en beloven een rijke belooning voor zijne moeite aan 

 den geleerde , die de levensgeschiedenis van de verwante vormen zal be- 

 studeeren, die in nog vroegere tijdvakken der aardgeschiedenis heb- 

 beu bestaan. 



