134 PHILOTHÉRIE OP PHILANTHRÖPIE ? 



dat het middel niet erger was dan de kwaal , en daartoe eerst proeven 

 op dieren doen. Hiervoor moest eene licentie bij de bevoegde autoriteit 

 worden gevraagd, en een laboratorium opgezocht, waar de proeven 

 konden geschieden. Dit een en ander vorderde vrij wat tijd, en, vóór 

 dat aan de door de wet voorgeschreven formaliteiten voldaan kon zijn , 

 was de patiënt onder de hevigste smarten bezweken. 



Martin lister , de beroemde uitvinder van het antiseptisch verband , 

 die daardoor de weldoener van alle gewonden op het slagveld en van 

 alle geopereerden is geworden, de man, die op het voor twee jaren te 

 Amsterdam gehouden congres door alle tegenwoordig zijnde geneeshee- 

 ren om het zeerste was gehuldigd geworden, verhaalde het volgende. 

 Acht jaren lang had hij, om zijne methode te verbeteren, proeven op 

 dieren genomen*. Nu was hij weder op een nieuw idee gekomen, dat 

 hij zich voorstelde op paarden te beproeven. Hij wenschte dit , evenals 

 vroeger, in zijn eigen stal te doen en vervoegde zich, om de vereischte 

 licentie te bekomen, tot de met het toezicht op de juiste uitvoering 

 der wet belaste ambtenaren. Deze antwoordden hem dat zij die licen- 

 tie niet kouden geven, want dat een stal geen behoorlijk ingericht 

 aboratorium is , zooals de wet vordert. Toen lister desniettegeu staande 

 aanhield en het belang der zaak aantoonde, zeide hem de ambtenaar, 

 die met het meer onmiddellijk toezicht, ook gedurende de proef , belast 

 was , dat hij voor zich wel een oog wilde toedrukken , maar dat de 

 heer lister wel moest weten wat hij deed , want dat hij — de ambte- 

 naar namelijk — hem niet tegen een zware boete en gevangenisstraf kon 

 beschermen, wanneer een lid der Antivivisection- Society hem bij de recht- 

 bank aanklaagde. Lister wilde zich natuurlijk niet aan zulk eene be- 

 leedigende handelwijs blootstellen; hij droeg zijne praktijk tijdelijk aan 

 een ander over en begaf zich naar Toulouse, om daar in de veeart- 

 senijschool de voorgenomen proeven te doen. 



Die Antivivisection- Society bestaat uit een groot getal dames en hee- 

 ren, meerendeels tot de hoogere kringen behoorende, Ladys en Lords 

 (ook vossenjagers?), bisschoppen en predikanten der High Church, en 

 andere personen uit de rijkere middenklassen , die het voorbeeld hunner 

 adellijke voorgangers en voorgangsters gevolgd hebben. Het zal niemand 

 in het hoofd komen aan de honorability van de leden van dit genootschap 

 te twijfelen; reeds het lidmaatschap daarvan geeft iets respectabels. 

 Jammer slechts dat onder de leden geen enkel is, die als autoriteit in 

 medische zaken kan gelden, ja, dat bijna allen van geneeskunde en 



