136 PHILOTHÉRIE OF PHILANTHROPIE ? 



professoren zoude afschrikken van met hunne proeven op dieren voort 

 te gaan. 



Den 17 deQ November van het vorige jaar verscheen fermer voor de 

 rechtbank. Het aanwezige publiek bestond uit eenige dames, leden der 

 Antivivisection- Society , en voorts was de zaal gevuld met studenten in 

 de geneeskunde. Dat deze zich bij den hoon hunnen leermeester aan- 

 gedaan niet zeer rustig gedroegen en door den president herhaaldelijk 

 moesten vermaand worden, is even begrijpelijk als vergeeflijk. Toen 

 het eindelijk bleek dat ferrier al de door de wet voorgeschreven for- 

 maliteiten vervuld had , toen zelfs de beambte , die de proeven had 

 bijgewoond , niets wist aan te voeren waaruit blijken zoude dat deze 

 tegen de termen der wet gezondigd had, werd hij vrijgesproken, mis- 

 schien tot groote teleurstelling der aanwezige dames, die althans de 

 kieschheid hadden behooren te hebben van bij zulk eene terechtzitting 

 niet tegenwoordig te zijn. 



Waarlijk, het menschelijk hart is vol tegenstrijdigheden. Waar 

 sympathiën en anthipathiën het richtsnoer voor het gedrag aangeven, 

 staat dikwijls naast de grootste teerhartigheid de bitterste wraakgie- 

 righeid. 



Dat de ultra-dierenbeschermers zich uit den aard der zaak aan aller- 

 lei inconsequentiën schuldig maken, dat het hun geenszins te doen is 

 om het lijden van alle dieren zonder onderscheid te verzachten, maar 

 alleen van eenige weinigen, waarvoor zij bijzondere sympathie koeste- 

 ren , heb ik vroeger l aangetoond. Maar die uitsluitende sympathie kan 

 nog tot andere zonderlinge inconsequentiën en ongerijmdheden leiden. 



Een officier van het nederlandsche leger heeft onlangs eene rede tegen 

 de vivisectie gehouden! Natuurlijk neem ik als uitgemaakt aan, dat 

 die officier een man van moed en vaderlandsliefde is, die zijn métier 

 eer zou aandoen, wanneer hij tegenover den vijand stond. Dan zoude 

 hij, zij het ook op bevel zijner superieuren, niet aarzelen mede te wer- 

 ken om zooveel aanvallers van den geheiligden grond onzer vaderen 

 neder te schieten , te verwonden , of zelfs voor hun leven te vermin- 

 ken , als waartoe zich hem de gelegenheid aanbood. En ik zoude , wan- 

 neer ik nog jong en krachtig was, wenschen naast hem in het gelid 

 te staan, en hem bij elk goed gemikt schot, waardoor een vijand ne- 

 dertuimelt , een bravo ! toeroepen. 



i Jaarg. 1874, fal. 66. 



