PIIILOTHÉRIE OF PH1LAMTHEOPIE? 139 



met het gewensehte gevolg. Maar die afbeeldingen en platen, zoo on- 

 voorzichtig onder de menigte geworpen en verspreid, vooral in het 

 veel gelezen Penny-Magazine, konden ook nog wel een ander gevolg 

 hebben , dat voorzeker door ware vrienden van dierenbescherming niet 

 gewenscht wordt. Zeer terecht zegt een Londensche correspondent in 

 de Bibliotlieque universelle et revue suisse, Janvier 1882, p. 173 :lln J est 

 pire mot/ en d'adoucir les instincts brutaux de la foule que de lui étaler 

 sous les yeux des scènes brutales ; c'est la familiariser a plaisir avec les 

 choses dont on voudrait lui inspirer Vhorreur. 



Ik zoude er nog wel iets willen bijvoegen. Hebben de schrijvers en 

 teekenaars van zulke geschriften en platen wel bedacht, dat zij daardoor 

 tegenover menschen , zij het ook op andere wijze , hetzelfde trachten te 

 doen wat de vivisectors den dieren aandoen, namelijk pijn, geen licha- 

 melijke, maar zedelijke? In zulke handelingen toch ligt het streven 

 opgesloten om mannen, die door hunne kunde, graad van ontwikkeling, 

 ja ook door zedelijk zelfbewustzijn van hetgeen plicht van hen vor- 

 dert, hoog boven de meerderheid der menschen, ook der alleen aan 

 eene ziekelijke gevoeligheid gehoorzamende bestrijders der vivisectie staan, 

 te stempelen als wreedaards , die afschuw verdienen. Is dit goed ? Is dit 

 wijs gedaan? Weer de boosheid die, vooral bij de lagere klasse, nog 

 te dikwerf in de ruwe behandeling van dieren doorstraalt. Uitmuntend , 

 maar die mannen, die voor hunne proeven dieren gebruiken, zijn niet boos ; 

 zij besparen integendeel , waar het slechts eenigszins mogelijk is , aan 

 de dieren pijn, door van verdoovende middelen gebruik te maken-, en zij 

 hebben dit reeds lang gedaan voordat eenig dierenbeschermer hen daarop 

 als wenschelijk opmerkzaam maakte of eene wet, zooals in Engeland, 

 het voorschreef. Onder die mannen zijn er, die als groote weldoeners 

 van het menschelijk geslacht moeten worden beschouwd, daar zij hunne 

 proeven op dieren doen om middelen te vinden tot genezing van zieke 

 menschen of tot voorkoming van ziekten, niet enkel onder de men- 

 schen maar ook onder de huisdieren, en zoo het lijden te verminderen , 

 dat nu eenmaal door eene onverbiddelijke noodzakelijkheid aan al wat 

 op aarde leeft en gevoelt verbonden is. In de plaats van zulke mannen 

 hoog te vereeren ' , gaat gij hen verguizen , zoekt gij hen aan de open- 



1 Ik mag dit hier gerust zeggen, want het geldt alleen mijne ambtgenooteu. Ik zelf 

 heb, zooals ik reeds vroeger (Jaarg. 1874 bl. 176) heb medegedeeld, nog nooit eene vivisec- 

 tie gedaan op een der dieren, waarvoor de ultra-dierenbeschermers zich eigenlijk alleen 



