142 PHILOTHERIE of PHILANTHROPIE ? 



dierenbeschermsters een paar gevallen voorleggen, waarbij zij zich in 

 het nadenken over gewetensvragen kunnen oefenen. Misschien zullen 

 zij er voorzichtiger door worden bij het beoordeelen van, en tevens 

 toegeeflijker voor hen , die meenen hun plicht te doen , al vatten zij 

 dien ook anders op dan degenen die alleen gedreven worden door hun 

 natuurlijk medelijden. 



Gesteld , Mevrouw , dat gij op een buiten woont , ver van de stad , 

 en een allerliefsten hond hebt, waarvan gij natuurlijk zeer veel houdt. 

 Gesteld verder dat gij tot nabunr een man hebt , dien wij nurks wil- 

 len heeten , misschien familie van een welbekend onaangenaam mensen. 

 Deze krijgt door een val een ernstige wond , waarop tetanus volgt. De 

 chirurgijn van het naaste dorp , na vergeefs andere middelen beproefd 

 te hebben , komt u zeggen dat die man zeker binnen weinige uren sterven 

 zal , tenzij hij nog gered mocht kunnen worden door een zeker nieuw 

 aanbevolen middel , dat echter een gevaarlijk vergift is , en waarvan hij 

 zich niet durft bedienen , alvorens het op een hond beproefd te hebben. 

 Zoudt gij nu, wanneer er geen andere hond te krijgen was en de tijd 

 drong, daarvoor uw hond afstaan? Ik vrees dat menige dame geneigd 

 zal zijn uitteroepen: Wat, mijn liefste hondje voor dien leelijken knor- 

 rigen nurks! Neen dat nooit! 



Doch nu een ander geval! Gij hebt, behalve een lieven hond, ook 

 een allerliefst kind. Dit kind wordt ziek aan de croup. De wederom van 

 het dorp gehaalde arts beproeft vruchteloos eenige middelen. Het kind 

 wordt door den stikkingsdood bedreigd, en de arts slaat de tracheoto- 

 mie voor, maar bekent tevens — want hij is nog jong — dat hij deze 

 operatie nog nooit heeft verricht en dat hij daarom haar wel eerst op 

 een hond zou willen beproeven , om haar met meer zekerheid op het kind 

 te kunnen doen. Dan , Mevrouw , ik weet het , zoudt gij hem uw hond , 

 zij het ook met een bloedend hart , overgeven , om uw kind gered te zien. 



Maar verdenk en beschuldig dan ook voortaan nooit meer hen , die 

 vivisectiën doen , van opzettelijke wreedheid , en wensch u zelve geluk 

 dat er in ons land geen wet is , die het doen van een vivisectie , zouder 

 verkregen verlof daartoe, verbiedt. 



