150 OUDERS EN KINDEREN. 



Zulk een gebonden leven in de eerste weken is nog te verdedigen» 

 't Kindje is dan nog zoo slap, dat 't zonder gevaar van beschadigen 

 niet aangepakt kan worden. Later werkt het belemmerend. 



Eindelijk komt er van tijd tot tijd verlossing, als moeder zelve 

 's avonds haar wichtje ontkleedt. Nooit zijn de kinderen gelukkiger 

 dan op die oogenblikken. De eerste pogingen om andere geluiden dan 

 schreeuwen voort te brengen: het eerste kraaien, de eerste lachjes, 

 dateeren van de tijden waarop zij los en vrij op moeders schoot spar- 

 telen. Is er een moeder, die het niet weet ? Geen wonder, dat zijn 

 de oogenblikken, waarop de kleintjes met jonge vosjes op één lijn 

 staan en het vrije gebruik hunner zich ontwikkelende ledematen bezitten. 



Zijn de eerste drie levensmaanden verstreken, dan heeft de wil 

 van het kind zooveel heerschappij over de spieren verkregeu , dat het 

 hoofd opgericht en recht gehouden kan worden. 



De starende blik begint plaats te maken voor het willekeurig richten 

 der oogen. Een vlam , die heen en weder gaat , wordt met de oogen 

 gevolgd. Een maand of drie later wil het kind met de vooroefe- 

 ningen van het kruipen en grijpen beginnen. Een vossekind zou op 

 de aansporing van moeder aan de eerste neiging tot meerdere bewe- 

 ging gevolg geven, totdat vermoeidheid het tot rusten dwong. Een 

 menschenkind wordt dan in een tafelstoel geplaatst en met kussens 

 flink vastgezet. Tot oefening van spiereu en zintuigen wordt hem een 

 rinkelbel of een afschuwelijke ratel ter hand gesteld, zoolang het nog 

 niet rijp is voor het hanteeren van een trompet. 



Als een vriendin dan de kamer binnentreedt , waar 't rinkelende en 

 ratelende kindje gezeten is , wordt haar toegevoegd : "Vindt gij ons 

 Jantje niet lief; hij heeft al een uur zoo stil in zijn stoeltje gezeten ?" 

 Een vos geeft als speelgoed aan zijn kinderen een rat, een ding, dat 

 zich beweegt, dat 't kind belang inboezemt, dat het stuk kan maken, 

 dat 't terstond tot oefening en inspanning aanspoort. Zijn de houten 

 paardjes en wageutjes, hondjes en katjes met echt haar, waarmede 

 de speelgoed winkols opgevuld zijn, even bruikbaar? Geenszins. Elk 

 speelgoed, waaraan 't kind niets kan veranderen, dat het des noods 

 niet kan stuk maken , dat het niet aanspoort tot arbeid , tot scheppen , 

 dat deugt niet. 



Laat Jantje, die zoo stil in zijn tafelstoel zit, eens los. Leg hem 

 maar plat op den grond en gij zult zien , of hij zijn lichaam ook weet 

 te ontwikkelen , even goed als een jonge vos of een kat. Eerst zal hij 



