EEN METEOOR. 



Hoe onvolkomen ook waargenomen , zonder eenig ander hulpwerk- 

 tuig dan een goed geregeld zakuurwerk , dat bij 't luiden van de klok 

 van het telegraaf kantoor 's avonds ten zes ure nog met den telegraaftijd 

 gekontroleerd werd — vermeen ik toch dat het hieronder mee te 

 deelen feit, in verband met elders wellicht gedane waarnemingen van 

 't zelfde verschijnsel, belangstelling genoeg verdient om in een weten- 

 schappelijk tijdschrift meer algemeen bekend gemaakt te worden. 



't Spreekt van zelf dat alle aangegeven plaatsbepalingen slechts be- 

 naderend juist kunnen zijn en een ruime correctie kunnen verdragen. 



De plaats der waarneming is de voorgalerij van mijne woning, be- 

 oosten 't fort Vredeburg te Jogjakarta, en wel een paar honderdellen 

 van de ooster-face van 't noordoostelijke bastion verwijderd. 



Achter dat fort (van mijne woning uit gezien) verheffen zich de krui- 

 nen van eenige waringinboomen , die tusschen de voorzijde van 't fort , 

 't residentie-erf en 't societeits-gebouw staan. 



Na zonsondergang vormen de daken der kazernen en andere gebou- 

 wen met de kruinen van die boomen een enkele lage donkere massa 

 tegen den westzuid westelij ken horizont. 



Ongeveer tien minuten voor zeven uur zag ik juist dien kant uit, 

 terwijl een helder brandende petroleumlamp rechts naast mij op een 

 tafel stond en mijn naaste omgeving verlichtte, toen mijne oogen ge- 

 troffen werden door 't schitterend licht van een meteoor, grooter 

 (schijnbaar) en prachtiger , dan ik er in mijn bijna vijftig-jarig leven 

 ooit een gezien had. 



De meteoor verscheen eenige (hoogstens tien) graden boven den 

 horizont in 't westzuidwesten en daalde bijna loodrecht, maar een weinig 

 rechts (noordelijk) afwijkend , met een schijnbaar matige snelheid naar 

 den horizont, en verdween achter de donkere massa van de boom- 

 kruinen achter 't fort. 



