160 BEN METEOOR. 



nam, die zoo onmerkbaar wegstierf, dat ook het oogenblik , waarop 

 het verschijnsel onzichtbaar werd , niet juist kon bepaald worden. 



Omstreeks drie minuten vóór zeven gloeide het meteoorspoor nog in 

 den vorm dien ik zoo nauwkeurig mogelijk nageteekend heb. (Zie de 

 laatste afbeelding). 



Een loodlijn van het zenith naar de plaats gedacht waar de meteoor 

 verschenen en verdwenen was, zal eenige graden benoorden Antares 

 (a Scorpionis) en misschien tusschen jS en c? van dat sterrenbeeld door- 

 geloopen hebben. 



Ongeveer een paar graden rechts (noordelijk) van den meteoor en 

 nagenoeg op gelijke hoogte boven den horizont, zag ik een andere ster 

 (vermoedelijk Spica, a Virginis) door de luchtlagen van den westelijken 

 horizont heenblinken en weldra achter de daar hoog gewelfde boom- 

 krnineu wegzinken, terwijl het zigzagvormige meteoorspoor nog altijd 

 boven de zuidelijk lagere boomkruinen zwak zichtbaar bleef. 



Indien deze meteoor van een of andere sterrenwacht gezien is , zal 

 hij door den langen duur van zijn zichtbaarheid een bizonder goede 

 gelegenheid tot wetenschappelijke en vooral ook spectraal-analytische 

 waarneming gegeven hebben. 



Mijn bedienden en die van mijn buurman stonden in groepen met 

 andere Javanen naar 't schitterend spoor te kijken en vergeleken zijn 

 vorm met dien van een slangvormig gebogen kris , op een oogenblik toen 

 de golfvormige lijn nog niet in een hoekigen zigzagvorm overgegaan was. 



Ik dacht daarbij aan de gemakkelijkheid waarmee het bijgeloovige 

 volk , in tijden van onwetendheid , zulke verschijnselen voor dreigende 

 "bemelteekenen" aanzag. J. Groneman. 



Jogjakarta, 21 September 1881, 

 's avonds acht uur. 



NASCHRIFT. 



Bij de bovenstaande waarneming mijns broeders meen ik de volgende 

 opmerkingen te mogen voegen, die van eenig belang kunnen zijn, met 

 het oog op de luchtstroomingen in de hoogere luchtlagen. 



Aannemende dat de flauw gebogen lijn , die de gedaante van het 

 nagelaten spoor van den vuurbol aangeeft , in de eerste oogenblikken 

 na de verschijning , werkelijk langs de baan van het lichaam door onzen 

 dampkring heeft gelegen , zoo kannen wij daarin niet anders zien dan 



