OUDERS EN KINDEREN. 



Dr. J. E. ENKLAAR. 



(Vervolg en slot van bladz. 157.) 



Wij zijn op een schoonen zomermorgen buiten in het open veld. 

 't Is nog vroeg, doch de zon krijgt reeds kracht. Weldra zal zij met 

 haar gloeiende stralen den wandelaar in de onbeschaduwde vlakte elk 

 natuurgenot onmogelijk maken. Dit is nog niet het geval; nog waait 

 de koele morgenwind ons verfrisschend om de slapen. 



Heerlijke oogenblikken in een menschenleven ! Spieren en zenuwen 

 hebben in den verkwikkenden slaap een overmaat van kracht verkre- 

 gen, die voor een deel den voorraad uitmaakt, waarmede de arbeid 

 van den aangebroken dag moet bestreden worden. De veerkrachtige 

 morgenlucht verdrijft alle muizenissen en zorgen , wekt in den ver- 

 nieuwden mensch tal van gewaarwordingen en gedachten op ; de heldere 

 blauwe hemel, de geuren der bloemen, waarop de dauwdroppels pare- 

 len, het verheffende lied van den leeuwerik werpen liefelijke hartver- 

 heffende beelden in de ziel. De gewone mensch kan in zulke oogen- 

 blikken slechts voor zich zelven genieten. In den dichter nemen de 

 klanken , geuren en stralen de gestalte aan van een lied : 



O buiten, buiten gaat mijn hart zoo beerlijk open 

 En geurt en bloeit en zingt met bloemenhof en woud : 

 Ik ben gelukkig als een kind en dwaas en stout, 

 Ik durf weer veilig van het leven alles hopen 1 



11 



