174 OUDERS EN KINDEREN. 



een dam op tusschen mensch en dier, die beiden volledig van elkander 

 scheidt. Als gij hun tooneeltjes uit de dierenwereld te aanschouwen 

 geeft , die in de menschenwereld spelen , zoodra de naam van dier 

 in dien van mensch veranderd is, dan kunt gij op hun bewonde- 

 ring rekenen, doch in beide gevallen denzelfden maatstaf aan te leggen , 

 gaat in hun oog niet aan. 't Eene is verstand en het andere instinkt. 



Zij , die zoo spreken , hebben tot zekere hoogte inderdaad gelijk. Er 

 is ongetwijfeld tusschen de meeste handelingen van het dier en die des 

 menschen een verschil , dat zeer in het oog valt en den naam instinkt 

 in het leven heeft geroepen. Er is in de wijze, waarop het eerste een 

 nuttig doel tracht te bereiken , iets standvastigs , iets , dat steeds zich 

 zelf gelijk blijft en daardoor de gedachte aan verstandelijk overleg en 

 vrije wilsbepaling uitsluit. Men ziet veelal de kennis en kunstvaardig- 

 heid in 't dier niet worden; zij schijnen bij de geboorte in al haar 

 omvang reeds gegeven. Dikwijls moet men vragen : waar blijft hier 

 plaats voor ontwikkeling, verkregen door oefening en ervaring? 



De waarheid van het laatst gezegde valt zeer in het oog, als wij 

 vernemen wat brehm ons mededeelt van een zeehond, die in het water- 

 bekken van den Berlijnschen dierentuin geboren werd. Het dier was 

 's nachts geboren en 's morgens, eenige uren later, was het reeds vol- 

 leerd in alle kunsten van zijn geslacht. Het zwom uitmuntend op den 

 buik , dook lang en zonder moeite onder water en nam in het vloei- 

 bare element alle houdingen en standen aan , die bij oude zeehonden 

 zoozeer onze verbazing wekken. Dit dier doorloopt in eenige uren het 

 tijdperk , dat met de grootste onbeholpenheid begint en met het grootste 

 meesterschap over elke willekeurige beweging eindigt. Het menschen- 

 kind heeft voor het doorleven van het overeenkomstige tijdperk even- 

 veel jaren noodig, als de zeehond er uren voor besteedt. 



Het veulen zoekt onmiddellijk na de geboorte de uiers van de mer- 

 rie en springt eenige uren later reeds vroolijk rond. Patrijzenkiekens 

 loopen reeds ving, als zij van de eierschalen nog niet geheel bevrijd zijn. 

 Een jonge spin, ter nauwernood uit het ei, spint reeds een kunstig 

 web , dat in hoofdzaak met het groote weefsel der moeder overeenkomt. 

 Een jonggeboren bij , die uit haar wieg , de cel , in het licht treedt , 

 gunt zich den tijd niet om de wereld op te nemen, maar tij gt terstond 

 aan het werk. Onder haar nijvere pooten vormt zich terstond de knnstige 

 cel, en daar buiten weet zij aanstonds de bloemen op te sporen, die 

 honig geven en de kostbare lading aan haar pootjes naar huis te brengen. 



