186 HET GEKRAAGDE ROODSTAARTJE. 



land onder verschillende bijnamen beter bekend dan onder zijn eigen- 

 lijken. Men noemt het roodstaartje , roodborstje, roodbaard, zomerrood- 

 baard, muurnachtegaal en blauw paapje. Het is een der meest algemeene 

 vogels, en wordt buiten de steden overal aangetroffen. Vooral huist 

 het in de nabijheid van moestuinen en boomgaarden, waar laag hout 

 en oude wilgen groeien, en verlevendigt, vooral daar het weinig schuw 

 is, door zijn fraai voorkomen het landschap. Bovendien is het een 

 zeer bedrij vige vogel , die zich altijd laag bij den grond ophoudt. 



Reeds vroeg in April komt het Roodstaartje tot ons en begint dan 

 spoedig te broeden. Het nest bevindt zich meestal in een hollen wilg , 

 hetzij in eene holte boven aaa den kop, of in scheuren, of op den bo- 

 dem. Ook aan begroeide muren, onder daken, in houtschelven enz. 

 nestelt het. Zijn nest is groot , half kogelvormig en wordt samengesteld 

 van mos , droog gras en boomworteltjes, van binnen belegd met vederen. 



In de tweede helft van April vindt men er reeds eieren in. Zij zijn 

 fraai blauwgroen van kleur en ten getale van vijf tot zeven. Daar de 

 jongen van het eerste broedsel reeds in het laatst van Mei of het be- 

 gin van Juni uitvliegen , heeft de tweede leg in Juni plaats. Volgens 

 brehm geschiedt dit echter in een nieuw nest, op eene andere plaats 

 gebouwd , en komt de roodstaart in den herfst weder bezit nemen van 

 het eerste nest. 



De Gekraagde Roodstaart verraadt zijn nest veelal zelf. Komt men in 

 den omtrek daarvan, dan wordt het fraaie vogeltje, dat daar straks 

 nog op de takken of op den grond voor niets anders oog had dan 

 voor de insecten, waarmede het zich voedt, eensklaps zeer onrustig. 

 Met onophoudelijk wippenden staart springt het dan van tak tot tak 

 en vliegt van den eenen boom op den anderen, en doet zonder op- 

 houden zijn bekend "tak, tak", afgewisseld met zijn droefgeestig ang- 

 stig "ouit , ouit", hooren. Komt men dicht bij het nest, dan worden 

 de ouders wanhopend en vliegen u onder een herhaald "ouit", dat 

 hoe langer hoe angstiger klinkt, om het hoofd. 



Zit het wijfje te broeden, dan is het alleen het mannetje, dat zich 

 zoo aanstelt, terwijl het wijfje niet eer opvliegt voordat men de 

 hand in den boom steekt of er tegen klopt. Waar een paar zich zoo 

 onrustig gedraagt, kan men altijd zeker zijn, dat er een nest is. 



Nog lang nadat de jongen volwassen zijn, blijft de Gekraagde Rood- 

 staart hier, want eerst in het laatst van September verlaat hij ons 

 land om naar Afrika te vertrekken. 



