188 HET GEKRAAGDE TtOODSTAARTJE. 



zeer korten tijd floot hij klagend over het afnemen der jongen, maar 

 zette er zich spoedig overheen. Deze onde vogel is thans nog in 

 blakenden welstand in mijn bezit en zoo fraai als hij maar kan zijn. 



Nog eene andere waarneming is wel de moeite waard om hier te 

 worden medegedeeld. 



In het begin van Juni ving ik op eene wandeling een jongen rood- 

 staart, die met twee anderen juist was uitgevlogen. Toen ik hem in 

 eene kooi plaatste, at hij reeds dadelijk. Eenige dagen later zette ik 

 hem wegens plaatsgebrek in de groote kooi, waarin bovengenoemde 

 roodstaartenfamilie was gehuisvest. Op zekeren dag nu bemerkte ik , 

 dat onze jonge roodstaart telkens bij het nest zat als de oude vogel 

 de kleintjes voedde, terwijl hij soms er in zat. 



In het eerst schreef ik dit toe aan zijne begeerte om in het nest 

 te zitten, doch weldra scheen het mij toe, alsof hij medehielp aan het 

 voeden der jongen. 



Om mij daarvan te overtuigen plaatste ik hem in eene andere kooi 

 met twee jonge roodstaarten en twee jonge vliegenvangers (grauwe) ; 

 tot mijne verwondering bemerkte ik nu, dat hij hen allen voedde, 

 en van dien dag af nam hij trouw de verpleging zijner aangenomen 

 kinderen op zich. Het was een koddig gezicht hem te zien, zittende 

 op den rand van het wit steenen etenspotje, met de jonge vogels op 

 den bodem der kooi om hem heen geschaard, ze om beurten het voed- 

 sel in den snavel duwende. Zelfs wanneer ik vliegen in de kooi wierp, 

 waarop hij zeer verlekkerd was , at hij deze niet op , maar bracht ze 

 aan zijne pleegkinderen en deelde het grootste gedeelte altijd aan hen 

 uit. De vogel was toen eerst sedert acht dagen uitgevlogen. 



Wil men roodstaarten in gevangen staat houden, dan verdient het 

 de voorkeur volwassen vogels te vangen, hetgeen buiten de steden in 

 slagkooien gemakkelijk geschiedt. 



Zoodra men ze vangt, plaatst men hen in eene kleine kooi, welke 

 slechts aan de voorzijde van traliën is voorzien en een linnen dakje 

 of zoldering heeft. Men plaatst in de kooi een laag glaasje of wit stee- 

 nen potje met water en een laag zinken bakje met voedsel. Stellen 

 zij zich woest aan , dan bindt men de vlerken aan de uiteinden 

 kruislings over elkaar vast, waardoor het wilde opvliegen wordt belet. 

 Ziet men den derden dag dat zij wat kalmer zijn geworden , dan make 

 men de vleugels weder los. In het bakje doe men een mengsel van 

 geschrapte peen met kruim van oudbakken wittebrood en fijn gekapte 



