196 JACOB, MIJN ORANG-OETAN. 



beide eersten waren mannetjes, de laatste was een wijfje. Te oordee- 

 len naar hunne gestalte — ook in verband met die van eene volwas- 

 sene vrouwelijke orang-oetan en haren zuigeling, welke in 1877, al- 

 vorens naar de diergaarde te Rotterdam te worden gezonden, eenige 

 dagen ten mijnent bewaard werd — kwam ik tot het bösluit, dat de 

 leeftijd van het oudste mannetje 1 ongeveer vijfjaren, die van het 

 tweede omstreeks drie jaren, die van het wijfje hoogstens een jaar moest 

 bedragen. Het tweede mannetje stierf weinige dagen na aankomst; de 

 beide anderen bleven in mijn bezit. Daarvan kreeg de oudste den naam 

 van jacob, de jongste ('t wijfje) dien van si-bibit \ 



Aangaande de laatste kan ik betrekkelijk kort zijn. Zij was te jong 

 om veel stof tot opmerking te geven. Toch kon de groote overeenkomst 

 tusschen hetgeen zij deed, en de handelingen van een jong kind niet 

 worden over het hoofd gezien. Juist daardoor werd zij zeer spoedig 

 de lieveling mijner bedienden. Onder dezen bevond zich eene oude 

 vrouw aan wie zij zich bijzonder hechtte. Onbeantwoord bleef die ge- 

 negenheid niet; immers wierp die vrouw zich op als hare pleegmoeder. 

 Wie haar ook droeg, pas zag si-bibit hare verzorgster — al was de 

 afstand ook aanmerkelijk — of zij maakte zich los, en spoedde zich 

 kruipende en strompelende, zoo snel zij maar kon, naar die voedster. 

 In haar nabijheid gekomen, was het opklimmen tegen hare kleederen, 

 het slaan der lange armen om haren hals, en het vastklemmen aan 

 hare borst het werk van een oogenblik. Niet altijd echter kon zij 

 daar blijven. Had die vrouw bezigheden, dan moest si-bibit losge- 

 maakt worden. Maar dan ook, welk een wanhoop! Wentelen op den 

 harden grond ; het slaan van het hoofd op de steenen , zoo dat ik 

 telkens vreesde voor verwonding , het aanwenden van pogingen tot het 

 uittrekken der haren. Volkomen een verwend kind , dat dwingt om 

 zijn zin te krijgen! 



Grewoonlijk wist zij op die wijze het medelijden van eene andere be- 

 diende op te wekken. Dikwijls was dit eene naaister. Eenige zachte 

 woorden, het toelaten eener omhelzing van eenige minuten, en het 

 leed was voorbij. Was het zoover, dan werd si-bibit voorzichtig los- 

 gemaakt en op den grond gezet , en kreeg zij een of ander om zich 



1 Achttien maanden later vertoonden zich bij dit exemplaar verschijnselen van ontlui- 

 kende geslachtsdrift. 



2 Si-bibit, (plantje, zaadje). 



