JACOB, MIJN ORANG-OETAN. 203 



Jacob was een groot liefhebber van stoeien. Had hij iemand daartoe 

 weten over te halen, dan wist hij van geen ophouden. Met handen en 

 tanden trachtte hij zich te weren. Steeds echter droeg hij zorg zijne 

 tegenpartij te ontzien. Nooit heeft hij iemand gekwetst of pijnlijk gebeten. 



Eens — jacob bevond zich in eene bedienden-kamer — kwam mijn 

 hnisjongen binnen met een levende paling. Blijkbaar kreeg jacob den 

 indruk dat hij met een slang te doen had. In zijn angst vluchtte hij 

 eerst op een tafel, later op eene balé-balé *. Geen uitweg meer ziende, 

 greep hij een rijststamper , en trachtte zich daarmede te verdedigen. 

 Iets dergelijks merkte ik later op, toen de jongen hem bedreigde met 

 een nog niet uitgedoofd stuk brandhout. Onmiddellijk greep ook hij 

 een stuk hout, en er volgde eene geregelde schermpartij. 



Vreemd, hij die in andere gevallen, wilde hij zich verweren, altijd 

 van zijne handen en tanden gebruik maakte , zocht , toen er sprake 

 kon zijn van vergift en toen er vuur in 't spel was, naar een wapen! 

 Dat hij besefte dat eene lichamelijke aanraking met een dier, welks 

 beet een onmiddellijken dood kon ten gevolge hebben, of met vuur, 

 dat zulke pijnlijke wonden veroorzaakt, moest vermeden worden, bleek 

 overtuigend. 



Twee langarm-apen , een wou- wou van Java {Hylobatis leuciscus) en 

 een siamang van Borneo {Hylobatis concolor) deelden jacob's gevangen- 

 schap. Lang was de eerste, een wijfje, zijne hevige vijandin. Was hij 

 soms op een dak of in een boom geklommen, en kwam hij niet spoe- 

 dig genoeg beneden, dan werd haar de taak opgedragen om hem daartoe 

 te noodzaken. Daar hij zeer bevreesd voor haar was, en zij hem niet 

 alleen in vlugheid ver overtrof, maar ook niet aarzelde hare tanden 

 te gebruiken , gelukte dit middel altijd. 



In de laatste maanden werd de verhouding wat beter, zoo zelfs dat 

 hij het waagde met haar te spelen. Onuitputtelijk was dan zijn ge- 

 duld ; dikwijls werd hij zoo gebeten , dat het bloed uit de wonde kwam , 

 maar nooit poogde hij met gelijke munt te betalen. 



Gedurende een deel van den dag wordt do wou-wou gemeenlijk met 

 een lang koord vastgebonden aan een boom , niet ver van den grooten 

 weg. Het fraaie, vlugge en slanke dier lokt dan vele bekijkers. Zijn 

 dit volwassen lieden, dan is hij zeer goedaardig. Minder echter tegen- 

 over kinderen, en vooral niet tegenover kleine meisjes, 2 waarom de 



' Bamboe-rustbank. 



2 Als gevolg van aanhoudend plagen. 



