IETS OVER DEN DIAMANT 



A. J. C. SNIJDERS. 



De belangrijke ontdekkingen op scheikundig gebied , die elkaar in 

 de laatste jaren zoo verbazend snel hebben opgevolgd, moeten onge- 

 twijfeld voor een deel aan toevallige omstandigheden worden toe- 

 geschreven, maar hebben toch ook dikwijls haar ontstaan te danken 

 gehad aan grondige stndie van de verschijnselen, die met het te onder- 

 zoeken vraagstuk in verband staan. Is men in het eerste geval afhan- 

 kelijk van het toeval, van omstandigheden, die niet vooraf te bereke- 

 nen zijn, in het laatste geval betreedt men een meer zekeren weg , die , 

 hoewel dikwijls zeer langzaam en langs vele omwegen , toch eindelijk 

 tot het doel voert, dat men zich gesteld heeft. Het is dan ook in de 

 scheikunde vooral, dat theorie en praktijk van elkander onafscheide- 

 lijk zijn , en een aantal merkwaardige ontdekkingen van den jongsten 

 tijd hebben het bewijs geleverd, dat, waar die beiden hand aan hand 

 gaan, de schoonste en zekerste resultaten zijn te verwachten. 



Een nieuw bewijs voor deze waarheid is ons in den laatsten tijd weer 

 geleverd door de oplossing van een wetenschappelijk vraagstuk , dat reeds 

 sedert het begin dezer eeuw de aandacht der scheikundigen heeft bezig 

 gehouden, en welks oplossing men met opoffering van veel geld en tijd 

 heeft trachten te bereiken , n. 1. de kunstmatige bereiding van den edelsten 

 van alle edelgesteenten, den diamant. 



De groote beteekenis, die deze ontdekking zou kunnen verkrijgen, 

 indien men althans diamanten van voldoende grootte leerde vervaardi- 





