IETS OVER DEN DIAMANT. 219 



OraDJe- Vrij staat diamanten gevonden en vooral in den Vrijstaat zijn 

 door de vele ontdekkingen en de ijverige exploitatie goede uitkomsten 

 verkregen. Op het einde van 1880 bedroeg de waarde van de mijnen 

 der engelsche regeering en der London- and South- African Exploration- 

 Company te zamen 10 millioen pond sterling en waren 22,000 zwarte 

 en 17,000 blanke arbeiders in de mijnen werkzaam. Waarschijnlijk gaat 

 de exploitatie ook in den Vrijstaat en de Transvaal eene rijke toekomst 

 te gemoet. 



Zoodra zich in de diamantvelden een zeker bestuur had gevormd , 

 werd het toezicht op de exploitatie geregeld en het land verdeeld in 

 "claims". Dit zijn stukjes grond van ongeveer 30 voet in het vierkant , 

 die voor eene zekere som aan een ondernemer worden afgestaan, om 

 die te exploiteeren tot het zoeken van diamanten. Het graven geschiedt 

 meestal door kaffers , die ook de aarde zuiveren , terwijl de blanken de 

 diamanten uitzoeken. De uitgegraven aarde wordt met een windas in 

 blikken emmers opgeheschen, van de fijnere deelen bevrijd en daarna 

 de inhoud op een tafel uitgestort, waarop de diamanten worden uit- 

 gezocht. 



De beste diamanten zijn waterhelder en slechts deze hebben eene 

 groote waarde als edelgesteenten. Wanneer dezen groot genoeg zijn, 

 worden zij gezuiverd van de doffe omringende laag "carcalho" genaamd 

 en vervolgens geslepen. De mindere soorten, die niet altijd helder, 

 maar dikwijls gekleurd, ja zelfs zwart kunnen zijn, en daardoor eene 

 veel geringere waarde hebben , dienen tot snijden van glas. De fijnere 

 stukjes worden tot poeder gestampt en gebruikt tot slijpen en polijsten 

 van brillanten; vooral dient daarvoor eene onzuivere verscheidenheid, 

 die den naam draagt van "boort". 



De donkergekleurde variëteit van diamant, die het eerst in 1842 

 in Brazilië ontdekt werd, zou wellicht, behalve wat de hardheid be- 

 treft , kunnen beschouwd worden als een overgangsvorm tusschen graphiet 

 en diamant, daar zij de eigenschap mist om, evenals de gewone dia- 

 mant, volgens bepaalde richtingen gesplitst te worden. Deze soort, dooi- 

 de mijnwerkers "carbonado" of carbonaat genoemd , werd vroeger alleen 

 gebruikt tot polijsten , maar vindt in de laatste jaren eene veel meer 

 belangrijke toepassing voor het boren van rotsen, waartoe de buiten- 

 gewone hardheid haar uitstekend geschikt maakt. 



Dat de oplossing van het vraagstuk der kunstmatige bereiding, vooral 

 met het oog op dergelijke gewichtige toepassingen in industrie en tech- 



