220 IETS OVER DEN DIAMANT. 



niek van veel belang zou zijn, ligt voor de hand. De mogelijk- 

 heid van de kunstmatige bereiding werd door de scheikundigen des te 

 eerder aangenomen, toen men de amorphe kool door oplossen in giet- 

 ijzer in den vorm van graphiet had laten kristalliseeren ; men meende 

 dus ook diamant, die toch niets anders is dan zuivere kool, insgelijks 

 door kristallisatie te zullen verkrijgen. 



Om dit vraagstuk op te lossen moest men zich rekenschap geven van 

 de omstandigheden , onder welke men andere stoffen in den kristalvorm 

 kan doen overgaan , ten einde dan te trachten deze bekende methoden 

 op de koolstof toe te passen. 



Kristallen vormen zich in het algemeen slechts uit oplossingen door 

 verdamping van het oplossingsmiddel of uit de gesmolten of gasvormig 

 gemaakte stof bij den overgang in den vasten toestand door afkoeling. 

 Door de oplossing der stof of door den overgang in gas of vloeistof 

 door verwarming, wordt aan de deeltjes eene grootere beweeglijkheid 

 medegedeeld, zoodat zij zich bij het vast worden op regelmatige wijze 

 tot kristallen kunnen rangschikken. Men moet dus ook de koolstof , om 

 haar te doen kristalliseeren, in opgelosten, gesmolten of gasvormigen 

 toestand trachten te verkrijgen. 



Koolstof kan echter in geen enkele vloeistof worden opgelost, hoe- 

 wel men op vele wijzen getracht heeft daartoe te geraken. Slechts in 

 gesmolten gietijzer kan men koolstof in zekeren zin oplossen, althans 

 in vloeibaren toestand brengen , en daaruit wordt zij bij bekoeling ook 

 werkelijk in kristalvorm afgescheiden, doch hierbij vormt zich steeds 

 graphiet en nooit diamant. 



Evenmin is het gelukt de koolstof te smelten, niettegenstaande men 

 haar aan verbazend hooge temperaturen heeft blootgesteld. Zelfs had 

 nog geen smelting plaats in den galvanischen lichtboog, die eene 

 buitengewoon hevige hitte voortbrengt. Met eene batterij van 800 

 elementen verkreeg despretz, wel is waar, een zwarten damp, die 

 zich als kristallen tegen den wand afzette , doch zij bleken slechts 

 uit graphiet te bestaan. Met nog sterker batterijen en na langdurige 

 werking van den galvanischen lichtboog verkreeg men wel kleine ge- 

 smolten kogeltjes, die, wel is waar, zoo hard als diamant, maar niet 

 gekristalliseerd, ondoorschijnend en zwart waren. 



Daar dus koolstof noch in opgelosten of gesmolten , noch in gas- 

 vormigen toestand is te verkrijgen , bleef den scheikundigen nog slechts 

 één middel over om de kunstmatige bereiding van diamant te beproe- 





