222 IETS OVER DEN DIAMANT. 



vaste lichamen opgelost zijn , tot ver boven het kritisch punt werden 

 verhit, b.v. in een toegesmolten glazen buis, de vaste stof in de gas- 

 vormig geworden vloeistof bleef opgelost en zich eerst dan weer ging 

 afscheiden, als, door het afbreken van de punt der buis, de drukking 

 verminderd werd, waarbij de in het gas opgeloste vaste stof zich als 

 fijne kristallen afzette. Verder bleek nog, dat vele vaste stoffen, die 

 in de vloeistof onder de gewone omstandigheden onoplosbaar zijn , 

 dikwijls oplossen , als men de vloeistof tot een oververhit , samen- 

 geperst gas maakt. Zoo vond hannay , dat b.v. kiezelzuur, aluinaarde , 

 zinkoxyde , die in gewoon water niet oplossen , in groote hoeveelheid 

 opgelost worden, als zij met waterdamp van hooge spanning worden 

 behandeld. 



Van de aldus verkregen uitkomsten trachtte nu hannay gebruik te 

 maken om ook de koolstof in oplosbaren vorm te verkrijgen, haar in 

 eene gasvormige stof, b.v. koolzuur onder hooge drukking, op te 

 lossen en door verwijdering van het oplossingsmiddel of vermindering 

 der oplosbaarheid haar weder af te scheiden , dat dan wellicht in den 

 vorm van kristallen zou plaats hebben. Vele proeven werden daar- 

 omtrent genomen, doch zonder gunstig gevolg: houtskool, lampzwart, 

 graphiet, enz. werden niet opgenomen door verschillende oplossings- 

 middelen , maar meestal had , in plaats daarvan , scheikundige wer- 

 king plaats. 



De onderzoeker trachtte nu nog op eene andere wijze tot het doel 

 te geraken, door n.1. de koolstof, in tegenwoordigheid van een sterk 

 verhit en samengeperst gas uit eene verbinding vrij temaken, waarbij 

 de vrij gewordene koolstof dan eerst in het gas zou opgelost blijven, 

 doch bij vermindering van drukking zou afgescheiden worden. Deze 

 proeven slaagden werkelijk beter. Het was noodig een gas te bezigen , 

 dat vuurbestendig was en het beste voldeed daaraan het cyaangas, 

 eene verbinding van koolstof met stikstof. De verbinding, waaruit de 

 koolstof vrijgemaakt werd , was eene koolwaterstofverbinding , zooals er 

 verschillende voorkomen in petroleum en in het lichtgas. Het kool- 

 waterstofgas werd onder sterke drukking verhit , in tegenwoordigheid 

 van zekere metalen, zooals natrium of magnesium, die bij zeer hooge 

 temperatuur eene sterke neiging bezitten zich met waterstof te ver- 

 eenigen en daarmede zeer bestendige verbindingen te vormen. Het 

 metaal verbindt zich dan met de waterstof van de koolwaterstof- 

 verbinding, waardoor de koolstof vrij wordt en in het omringende 





