IETS OVER DEN DIAMANT. 223 



cyaangas wordt opgelost. Daaruit zet zich dan de koolstof onder zeer 

 hoogen druk en bij roodgloeihitte af in den vorm van heldere, door- 

 schijnende kristallen. De bewerking moet geschieden in uiterst stevige 

 buizen, zoogenaamde geweerloopen , daar slechts dezen eene sterke 

 drukking en zeer hooge temperatuur kunnen doorstaan. Bij de proeven 

 van hannay sprongen 9 van de 10 gebezigde buizen, en toch hadden 

 dezen eene wanddikte van 4 centimeters. 



De kristallen , die in de tiende buis zich hadden afgezet , bleken wer- 

 kelijk al de eigenschappen van diamant te bezitten en werden door 

 professor maskelyne , een beroemd mineraloog , ook werkelijk als zoo- 

 danig aan hunne mineralogische eigenschappen herkend. Zelfs werden 

 kristallen in den octaëder-vorm met gebogen vlakken verkregen , eene 

 bijzonderheid, die geen enkele stof, dan alleen de diamant vertoont. De 

 kristallen bleken verder dezelfde hardheid als natuurlijke diamant te be- 

 zitten ; zij werken niet op gepolariseerd licht , hebben een soortelijk 

 gewicht van 3,5 en worden in den elektrischen lichtboog zwart , evenals 

 diamant. Ook de scheikundige samenstelling van de kristallen werd 

 onderzocht door een bepaald gewicht daarvan in zuiver zuurstofgas te 

 verbranden op dun platinablik en het gevormde koolzuur te bepalen. 

 Daaruit werd afgeleid, dat het koolstofgehalte 98 °/ bedroeg. Hoewel 

 deze bepaling dus eene geringe fout aanwijst, moet men hierbij in 

 aanmerking nemen, dat slechts kleine hoeveelheden ter beschikking 

 stonden, zoodat geringe onnauwkeurigheden in de bepaling aanleiding 

 gaven tot betrekkelijk groote fouten. 



Uit al deze feiten blijkt dus , dat de door hannay verkregen kris- 

 tallen ongetwijfeld uit diamant bestaan en het vraagstuk der kunst- 

 matige bereiding dus als opgelost kan beschouwd worden. Zooals reeds 

 werd opgemerkt, is het echter vooreerst niet te verwachten, dat het 

 verkregen resultaat voor het dagelijksch leven van belang zal zijn ; doch 

 dit neemt niet weg, dat de ontdekking voor de wetenschap hoogst 

 interessant is te noemen en een nieuw bewijs heeft geleverd voor de 

 belangrijkheid van de toepassing der nieuwere ontdekkingen bij het 

 oplossen van natuurwetenschappelijke vraagstukken. 



Zutfen , Januari 1882. 



