DE "ELECTEÏC EXHIBITION" TE LONDEN. 23 1 



de tentoonstelling een wijle staan. De meeste bezoekers gaan voorbij , 

 na een enkelen blik daarop te hebben geworpen, somwijlen met een 

 gebaar, dat duidelijk zegt : telegrafen , nu ja , die kennen wij al voor lang ! 



Bijna hetzelfde is , — men zou op 't eerste oogenblik geneigd zijn het 

 vreemd te noemen , omdat zij zooveel nieuwer zijn en bij nog zoo 

 betrekkelijk weinigen door aanschouwing bekend en alledaagsch gewor- 

 den — bijna hetzelfde is met de telephonen het geval. Deze zijn in 

 groot aantal in de meest verschillende inrichtingen vertegenwoordigd 

 door de inzendingen van vijf-en-twintig " Company' 's" en fabrikanten. 

 Misschien is de geringheid der belangstelling, die hunne producten 

 wekken bij de bezoekers , wel voornamelijk te wijten aan de moeielijk- 

 heid, om aan hunne werking recht te doen, onder het geraas en ge- 

 schuifel van een tentoonstelling als deze. Op vrijdag den 7^en April 11., 

 toen ik mij daar bevond , bedroeg het aantal bezoekers van het Crystal 

 palace f naar een zeker niet te hooge, op vroegere getallenopgaven 

 gegronde raming, voor den geheelen dag tusschen drie-en-twintig en 

 vier-en-twintig duizend. En al zijn de afmetingen van dit gebouw nu 

 ook nog zoo reusachtig en al verspreidden zich de bezoekers des namid- 

 dags ook gedeeltelijk in het park, toch kan men lichtelijk begrijpen 

 dat er, zelfs op de betrekkelijk stille gallerijen, geen hoekje te vinden 

 was, rustig genoeg om daar telephonen te kunnen hooren en waardee- 

 ren, zelfs in zoo goed mogelijk afgescheiden ruimten. 



Bovendien , om telephonen te hooren of telegrafen in werking te zien , 

 daartoe waren verreweg de meeste dier bezoekers blijkbaar niet geko- 

 men ! Het elektrische licht was de magneet , die zooveel duizenden naar 

 Sydenham trok ! Het best bleek dit bij den dag , toen natuurlijk dat 

 licht zelf nog nergens ontstoken was. Overal waar men de bezoekers 

 elkaar zag verdringen rondom hetzelfde voorwerp , of dezelfde reeks daar- 

 van in ééne omheining en de halzen rekken om te zien, en elkaar 

 hunne opmerkingen mededeelen over wat de naastbij geplaatsten goed 

 en de minder door het lot begunstigden slechts ten halve zagen , kon 

 men zeker zijn dat, als men door het gebruik van zijn ellebogen en 

 vele "wül you allow me" eindelijk ook iets te zien kreeg, te bevinden 

 dat dit op niets anders dan op het elektrisch licht betrekking had. 



Zal ik zeggen dat mij deze blijkbare partijdigheid van het publiek 

 voor één der vele wonderen der elektriciteit nevens zoovele anderen > 

 ergerde of verbaasde? Och, ik kon die voorkeur gemakkelijk begrij- 

 pen; want op mijn weg naar een ander deel van Engeland hield ik 



