DE "ELECTRIC EXHIBITION" TE LONDEN. 237 



weinig hinderlijk zijn . . . voor kleinere en grootere besloten ruimten be- 

 hoort de toekomst aan de gloeilichten ! 



De toekomst 1 Maar deze, zal men zeggen, hangt niet enkel af van 

 het bezit der boven aangewezen voordeelen, maar ook, ja laat ons 

 maar zeggen voornamelijk , van den prijs , waarvoor dit elektrisch licht 

 kan verkregen worden. Laat dit zoo fraai en betrekkelijk zoo koel en 

 zoo wit en zoo decoratief zijn als men maar wil; als het te duur is, 

 dan zal het niet of slechts bij uitzondering worden gebruikt. Hoe staat 

 het dus met den prijs van het elektrische gloeilicht? 



Het is zeker niet gemakkelijk deze vraag in het algemeen te beant- 

 woorden. De rechtstreeksche inlichtingen, die men dienaangaande op 

 de tentoonstelling of daarbuiten ontvangt, zijn of zoo onbepaald, of 

 blijkbaar zoo veel te laag, dat het onmogelijk is zich daaraan te hou- 

 den. Daarom heb ik getracht uit een aantal daar verzamelde of van 

 elders verkregen gegevens, door deze onderling te verbinden, een eenigs- 

 zins betrouwbare uitkomst te verkrijgen. Ik deed dit voor 60 "Swan- 

 lichten" en ook voor 370, als de stroom daartoe geleverd wordt door 

 een "dynamo" van voor elk geval toereikende kracht, bewogen in het 

 eerste geval door een stoomwerktuig van vier en in het tweede door 

 een van twintig paarden. Van de aanschaffingsprijs van deze beide werk- 

 tuigen , vermeerderd met die voor de installatie en de geleiders , nam 

 ik 10°/ o aan interest en amortisatie als eerste post op de berekening der 

 voortbrengingskosten per jaar. Deze bevatte vervolgens de kosten van aan- 

 schaffing en vernieuwing der lampen , — daarbij voor hunnen duur het ge- 

 middelde nemend van de laagste en hoogste opgave der verschillende fa- 

 brikanten en voor hunnen prijs die, waarvoor zij per stuk te Londen 

 worden verkocht, verminderd met 16 "/ voor de aanschaffing bij velen 

 te gelijk , — den prijs der in het jaar benoodigde kolen voor de stoom- 

 machine en eindelijk het loon voor den machinist. Ik wensch niet den lezer 

 af te schrikken door het geven van al deze getallen en hunne som ; maar 

 meen toch hunne herkomst hier te moeten vermelden, om te doen 

 zien dat ik getracht heb de zaak praktisch aan te vatten en geen 

 belangrijk "item" te vergeten. Welnu, uit al deze gegevens heb ik 

 afgeleid dat een "Swanlicht", gemiddeld per avond 5 uur werkende 

 — 3 uur in den zomer en 7 in den winter — elk uur zou kosten 

 1,3 cent bij den aanleg en exploitatie voor slechts 60 lichten , 

 dus voor het geval dat iemand voor zich alleen of in vereeuiging 

 met zjjn naaste buren zich het genot van het elektrisch gloeilicht zou 



