246 DE OUDERDOM VAN DE MIDDELLANDSCHE ZEE. 



opgeheven, vertoonen zich als talrijke eilanden (Majorca, Minorca , 

 Corsica, Sardinië, Santorino, Creta, Cyprus) zoowel in de westelijke 

 als in de oostelijke streken dier zee. En niets bewijst , dat die zee één 

 aaneengeschakeld geheel vormde en dat er geen landengten hebben be- 

 staan, die voor de emigratie van dieren en planten tot bruggen heb- 

 ben kunnen verstrekken. 



. Het komt mij voor dat, wanneer men de vraag eenvoudig zoo stelt 

 als blanchard haar heeft bedoeld : "wanneer is de Middellandsche zee 

 geworden, wat zij, voor zoover wij weten, gedurende het gansche his- 

 torische tijdvak is geweest en nog is?" — zijne meening daaromtrent 

 in geenen deele weersproken wordt door het door milne-edwards en 

 daubrée aangemerkte, en dat er eeue aan zekerheid grenzende waar- 

 schijnlijkheid bestaat voor zijne stelling, dat het groote bassin, of de 

 reeks van onderling en door de straat van Gibraltar met den Atlan- 

 tischen Oceaan samenhangende bassins, die de tegenwoordige Middel- 

 landsche zee vormen, ontstaan is in het tegenwoordig tijdperk der 

 aarde, toen de Fauna en de Flora van Zuid-Europa en Noord-Azië 

 reeds waren , wat zij thans zijn , — met andere woorden : dat nog in 

 het tegenwoordig geologisch tijdperk tusschen Zuid-Europa, West-Azië 

 en Noord-Afrika landen hebben bestaan, die eene door geen zee of 

 zeeëngte afgebroken gemeenschap tusschen die werelddeelen mogelijk 

 maakten, maar die thans gedeeltelijk door de wateren der zee over- 

 dekt en vaneengescheurd zijn, en waarvan een aantal in de zee uit- 

 stekende schiereilanden der Europeesche kust, mitsgaders de eilanden 

 dier zee, de overblijfselen zijn. 



Men kan, dunkt mij, gevoegelijk aannemen dat, hoe ook alles nog 

 vroeger moge geweest zijn, er, onmiddellijk vóór dat de tegenwoordige toe- 

 stand der Middellandsche zee ontstaan is , eene reeks van groote meren 

 of binnen-zeeën heeft bestaan , die zich van de kust van Spanje tot 

 midden in Azië uitstrekte. Beschouwt men eene kaart van de Middel- 

 landsche zee uit het oogpunt, dat ik in den aanvang van dit opstel 

 aanduidde , dan is het gemakkelijk zich die meren op de eene of an- 

 dere wijze te construeereu. Het noord-oostelijkste er van was de Zwarte 

 zee, waaraan zich verder oostwaarts de nog als zoodanig bestaande 

 Kaspische , Aral-, Baikal-meren enz. aausloten. Het zuid-oostelijkste 

 was een meer, dat, hoe ver het zich westwaarts ook moge hebben 



