HET RENDIER. 249 



woeste , romantische , maar onherbergzame oord , waar alle dierlijk en 

 plantaardig leven is onderworpen aan de luim der elementen , 

 heeft de Laplander zijn tenten opgeslagen , of trekt hij van oord tot 

 oord met de kudde rendieren, zijn ecnigen rijkdom, zijn eenig geluk, 

 zijn eenig genoegen. Kommerlijk is zijn bestaan, maar niettemin is hij 

 vroolijk en onbezorgd. 



Met minachting ziet hij neer op zijn stamgenooten , die het noma- 

 denleven hebben vaarwel gezegd , zich in de dalen hebben gevestigd 

 en den landbouw beoefenen , of aan de zeekust visschers zijn geworden , 

 of als dienstboden in de steden voor loon gingen werken. Hij , de oude 

 Lap, is immers de eenige vrije, en daardoor werkelijk gelukkige ster- 

 veling, die ter wille dier vrijheid den honger trotseert en de stormen 

 tart. Niets gaat bij hem boven de vrijheid en zijne zee, zooals hij in 

 zijue taal de kudde noemt, wier leidsman hij is. Maar neen, niet de 

 leidsman , — de volgeling , de slaaf is hij van de kudde , die hem voert, 

 waarheen zij wil. De Laplander , zegt brehm , is als een hond. Maan- 

 den lang vertoeft hij bijna den ganschen dag in de open lucht , des 

 zomers gekweld door ongehoorde zwermen stekende muggen, des win- 

 ters door de koude. Groeit er op de hoogten waar zijn dieren grazen 

 geen hout, dan kan hij geen vuur ontsteken; op een anderen tijd ont- 

 breekt het voedsel. Slecht gekleed, is hij blootgesteld aan al de on- 

 guurheden des weders, en zijn levenswijze strekt slechts te meer om 

 hem verre te houden van alle beschaving- Jaar aan jaar vermindert 

 dan ook het aantal dier Nomaden , die , in naam Christenen , nimmer 

 iets hebben begrepen van den godsdienst, dien zij heeten te belijden, 

 hardnekkig vasthouden aan hun heidensche gebruiken en bijgeloovig- 

 heden, en, niet bestand tegen den drang der steeds nader rukkende be- 

 schaving, bestemd zijn binnen niet langen tijd te bezwijken in den 

 levensstrijd. ' De laatste nakomelingen wellicht van het overoude ras, 



1 De geheele volksstam der Lappen in Noorwegen , Zweden en Rusland (van de 

 Zweedsche grens tot de Witte Zee) telt, volgens beeghaus ten hoogste 25000 zielen, 

 waarvan de helft in Noorwegen, en een derde in Zweden. 



Volgens hartwig bedraagt hun aantal slechts 9000. 



Volgens sack wonen er in Noorwegen (1850) 1325, in Zweden 5685 en in Rusland 

 2300 Lappen, totaal 9310 zielen, 



De heide laatste opgaven stemmen dus vrij goed met elkander overeen. Het aantal 

 rendieren hedraagt volgens eene officieele opgave van den gouverneur van Taua, in 

 Noorwegen 79000, toehehoorende aan ongeveer 2000 eigenaars. 



