HET RENDIER. 258 



mannelijke rendieren worden hiertoe alleen gebezigd — legt binnen 

 den tijd van één nur een afstand af van een Noorweegsche mijl of 

 twee uren gaans; het kan daarbij een last vervoeren van 144 kilogram- 

 men. De slede bestaat uit dunne gebogen planken van berkenhout, 

 die aan een breede kiel bevestigd zijn. Een recht opstaande plank aan 



achtereind dient voor rugleuning. Er is slechts plaats voor niet 

 meer dan één persoon, die verplicht is de beenen uitgestrekt te hou- 

 den. De slede is belegd en behangen met rendierhuiden , zoodat de 

 getrokkene eene warme en zachte ligplaats heeft. Het tuig is zeer een- 

 voudig, en de leidsels zijn bevestigd aan het gewei, terwijl zij tevens 

 met een lis om den snuit van het dier zijn vastgemaakt. 



Tamme rendieren worden , behalve door de Laplanders , ook nog ge- 

 houden door sommige andere Noordsche volkstammen 1 zooals de Fin- 

 nen ,. Ostiaken , Samoijeden, Koriaken en Tungoezen. De beide laatste 

 volkstammen gebruiken het rendier tevens als rijpaard. Ofschoon men 

 nu en dan heeft getracht het rendier ook in zuidelijker landen te ac- 

 climatiseeren , zijn tot dusver alle pogingen daartoe mislukt. Het kli- 

 maat van Middel- en Zuid-Europa is voor deze dieren te zacht , en 

 enkel op hooge bergvlakten , zoo als die der Alpen , zou wellicht nog 

 eenig resultaat zijn te verkrijgen. In de zoölogische tuinen sterven de 

 rendieren dan ook meestal na verloop van weinige jaren. 



Na dezen vluchtigen blik te hebben geworpen op het rendier in 

 tammen staat , wensch ik eene korte beschrijving te geven van de in 

 't wild levende soort. De plaats , die dit dier in 't stelsel inneemt , 

 zijn uitwendig voorkomen , levenswijze en zeden , alsmede zijn geogra- 

 phische verbreiding in onzen tijd, in de oudheid en den voorhistori- 

 schen tijd zullen achtereenvolgens kortelijk worden besproken. 



Dat het rendier na verwant is aan het hert, valt zelfs bij den op- 

 pervlakkigsten blik iederen waarnemer duidelijk in 't oog. Het behoort 

 alzoo tot de zoogenoemde tweehoevige of herkauwende dieren en wel 

 tot de afdeeling der gaafhoornigen. Door het bezit van twee met hoeven 

 omkleede vingers, die den grond raken en twee kortere, zoogenaamde 

 neventeenen sluiten de rendieren zich aan de runderen , schapen , geiten 

 en antilopen aan. Tevens hebben zij met deze dierfamilie'n de ver- 

 deelde maag en de herkauwing gemeen. Zij zijn er van onderscheiden 

 doordat de eerstgenoemden holle hoornen bezitten, terwijl de hoornen 



