258 HET RENDIER. 



Wilhelmsland (75° N.-Br.) , het rendier aan met den muskus-os, den 

 poolvos, ijshaas, lemming, hermelijn en andere dieren. Volgens payer 

 behoort het Groenlandsche rendier tot een ander ras. 



Hayes, die in den winter van 1860/61 te Port Foulke op denoord- 

 westkust van Groenland, op 78° N.-Br. overwinterde, voedde zich ge- 

 ruimen tijd met versch rendierenvleesch. Hier graasden de rendieren 

 bij kudden van 10 — 50 stuks. 



Hall, die tusschen de jaren 1871—73 onder 81° 38' N.-Br. in de 

 Polarisbaai overwinterde, meldt onder de door hem geschoten dieren 

 het rendier niet. 



In zuidelijk Groenland vindt men tegenwoordig weinig rendieren meer. 



Verder vindt men het rendier in de landen rondom de Hudsonsbaai , 

 op de verbrokkelde eilanden der noordkust, o. a. op Melville-eiland. 

 In vroegeren tijd kwam het, naar men wil, ook voor inKanada, Nieuw- 

 Brunswijk, Nieuw-Hampshire en New-York, dus in streken van 45° N.-B. 



In het westen van het groote Amerikaansche vastland kent men het 

 rendier in Alaska en Britsch-Colambia , d. w. z. tot op 53° N.-Br. , en 

 wellicht dwaalt het zelfs nog rond op de iets zuidelijker gelegen ge- 

 bergten. Uit een en ander blijkt dat het rendier naar allen schijn be- 

 perkt is tusschen 81 ° N.-B. (Groenland en Spitsbergen) en 45 ° N.-B. (in 

 het oosten van N.-Amerika) en alzoo zijn geographische verbreiding in 

 den tegenwoordigen tijd 36 breedtegraden inneemt. 



Men ziet hieruit dat dit dier zoowel de hevigste koude kan verduren 

 als zich nog goed bevinden bij een meer gematigd noordelijk klimaat. 

 Deze omstandigheid , alsmede de treklust dezer dieren , mag wel in het oog 

 gehouden worden bij de beoordeeling zijner geographische verbreiding 

 in den voortijd. {Slot volgt.) 



