268 HET RENDIER, 



(2 7o)i Elephas primig. (1.7 °/ ), Bos priscus (1.6°/ ) en verder die van het 

 wilde zwijn, den wolf, den wilden ezel, den urus, de haas, e. a. Het 

 rendier was hier spaarzaam vertegenwoordigd (0.9° /o ). 



Volgens fraas zon dit hol reeds in den vóór-ijstijd , dns in den 

 aanvang van het dilnvinm, afwisselend door menschen en hyaena's be- 

 woond zijn geweest, terwijl de opgenoemde dieren zoowel den mensch 

 als genoemd roofdier tot spijs hebben verstrekt. Ook hier zien wij het ren* 

 dier alweder begeleid door thans meest uitgestorven of verhnisde dieren. 



Het hyaena-hol bij Gera gaf dezelfde uitkomsten. In den vroegsten 

 diluviaaltijd schijnt alzoo het rendier nog slechts in geringen getale 

 voor te komen. 



De terrassen voor den ingang dier holen, die van iets jonger en datum 

 zijn, bevatten daarentegen meer overblijfsels van het rendier. 



In die terrassen worden hyaena, holenbeer en rhinoceros zeldzamer; 

 nevens den urus treedt ook de bison op. Daarbij voegen zich lem- 

 mingen, woelmuizen, springmuizen en marmotten. Liebe en nehring 

 meenen te moeten aannemen, dat deze jongere fauna wijst op een 

 steppenklimaat met heete zomers en koude winters. 



Insgelijks behooren tot den ouderen ijstijd de vondsten in denHoh- 

 lefels bij Blaubeuren (Zwaben) en die in de Kauberhöhle bij Regens- 

 burg; ook de holen en spleten in de Devonische kalkgebergten van 

 Westfalen (Balverhöhle , Klusenstein in het Hönnethal) vallen in dit 

 tijdperk, alsmede de beroemde grot van Gailenreuth in Beieren. Ook 

 hier treedt het rendier slechts spaarzaam op. Niet anders verhouden 

 zich de spleten en holen van het Harzgebergte. 



Een der allerbelangrijkste vondsten is en blijft steeds die aan de 

 bron der Schussen (Schwarzwald.) Volgens het uitstekend onderzoek van 

 oscar fr aas lijdt het geen twijfel of de voorwerpen van menschelijken 

 handenarbeid tezamen met overblijfsels van dieren, aldaar gevonden, 

 behooren tot den ijstijd. Deze opvatting wordt onder anderen gestaafd 

 door de aldaar ontdekte mossen , die volgens den hoogleeraar schimper 

 dezelfde vormen vertegenwoordigen, welke thans alleen in het hooge 

 noorden of op de hoogste Alpentoppen voorkomen. 



Onder de overblijfsels van zoogdieren staan hier die van het rendier 

 bovenaan. Zij bestaan uit de stukgeslagen beenderen en het gewei. 

 Daarbij bevinden zich beenderen van het wilde paard, den veelvraat, 

 gewonen beer, poolvos, wolf, poolhaas en eenige vogels. Huisdieren, 

 alsmede groote diluviale zoogdieren, ontbreken. 



