ONZE BOSCHZANGERS. 279 



Het nest is op of in den grond geplaatst, in eene komvormige holte, 

 en, zoo dikwijls ik het vond, altijd op een glooienden zanderigen bodem. 

 Evenals dat van den fluiter is het moeilijk te vinden , daar het meestal 

 verborgen zit onder de langs den grond kruipende braamranken of 

 onder wortels van struiken en boomen. Slechts enkele malen trof ik 

 het op bijna onbegroeide plekken aan, maar zelfs dan nog is het 

 moeilijk te ontdekken. Het wijfje bouwt het nest; zij maakt of kiest 

 een kuiltje in den grond , brengt er mos en grasstengels en worteltjes 

 heen, die zij weldra in den vorm van een kegel of eenigszins gerekten 

 halven bol schikt. Zij werkt er slechts gedurende den morgen aan en 

 verricht dat werk zóó ijverig, dat binnen weinige dagen het nest ge- 

 reed is. Als zij er niet aan werkt, is zij er niet bij, zeker uit vrees 

 haar nest te verraden , en over het algemeen wendt zij alle voorzorgen 

 aan om hare nestelplaats niet te verraden. De wanden van den cirkel- 

 vormigen ingang zijn zeer dik en voor een groot deel uit mos samen- 

 gesteld. Van binnen is het belegd met vederen. 



In het begin van Mei worden de eieren gelegd. Zij zijn langwerpig, 

 glanzend melkwit , met roode vlekjes , min of meer dicht bij elkaar 

 en ten getale van 5 of 7. Mannetje en wijfje broeden afwisselend ; het 

 eerste gedurende het midden van den dag, het wijfje den overigen tijd. 

 Deze zit zeer vast op de eieren en vliegt niet weg, zelfs al is men 

 vlak bij het nest genaderd. Ik vertrouw , dat men haar met eene snelle 

 beweging zou kunnen grijpen. Als zij opvliegt, vliegt zij vlak langs 

 den grond, maar hebben zij eenmaal jongen, dan wenden zij dezelfde 

 kunstjes aan als de grasmusch , om den onwelkomen bezoeker van het 

 nest af te leiden. Zij houden zich dan gewond en vallen als vleugel- 

 lam voor uwe voeten neer , om terstond op te springen en door de 

 struiken weg te scharrelen en een eindje verder hetzelfde spelletje te 

 herhalen, tot gij ver genoeg van het nest zijt afgedwaald. In het laatst 

 van Mei of het begin van Juni komen de jongen uit , die er allerliefst 

 uitzien : de bovendeelen zijn olijfgrijs , de borst geelachtig en de buik 

 wit. Eenige dagen nadat de jongen zijn uitgevlogen, beginnen de ouders 

 voor het tweede broedsel te zorgen. 



De fitis is zeker een der aardigste inlandsche vogeltjes , die ik ken , en 

 die door zijn levendige , vroolijke manieren en zijn lief, eenigszins droef- 

 geestig gezang, aller harten wint. Hij is bijna onophoudelijk in be- 

 weging, tusschen de takken rondspringende, door het loof glijdende, 

 dan weer een eindje vliegende. Vertrouwlijk kijkt hij naar den wan- 



