280 ONZE BOSCHZANGERS. 



delaar, die naar zijne vlugge bewegingen ziet of naar zijn droefgeestig 

 gezang luistert, en laat zich gemakkelijk waarnemen. Van den eenen 

 boom vliegt hij op den anderen over in eene rechte lijn , maar bij grootere 

 afstanden vliegt hij in eene golvende lijn , met min of meer groote 

 bochten. Gij kunt hem zoo geruimen tijd volgen, daar hij zelden veel 

 haast maakt. Hij is een zeer moedig, strijdlustig vogeltje, dat geen 

 indringers duldt op het gebied , dat hij bewoont. Vinnig vliegt hij alle 

 vogels aan , die bij zijne verblijfplaats komen , om ze te verdrijven. 



Zijn zang is weinig afwisselend ; hij herhaalt zijn korten zang dik- 

 wijls met korte rusttijden. Het bestaat uit slechts weinige zachte ge- 

 voelvolle tonen, maar die klinken zóó lieflijk, zóó zacht smeltend en 

 zijn zoo harmonieus, dat men dit tevergeefs bij een anderen vogel 

 zoekt. Meestal laat hij zijn zang hooren als hij aan het eind van een 

 tak gekomen is; eenige oogenblikken vergast hij er den luisteraar dan 

 op en is dan met een paar sprongen weder op een anderen, kort bij , 

 overgegaan. Vooral in den paartijd zingt hij van het aanbreken van 

 den dag tot zonsondergang. Dan vliegt hij het wijfje na van boom 

 tot boom, slaat met de vleugels en zingt bijna zonder ophouden. 



De Tjiftjaf, de kleinste van de drie, is bijna even algemeen als de 

 fitis. Hij heeft de grootte ongeveer van het winterkoninkje en gelijkt 

 zeer veel op den iitis, wiens kleur hij ook heeft. Als men ze niet bij 

 elkaar heeft, is het moeilijk uit te maken of men een fitis of 

 een tjiftjaf heeft. Kenmerken zijn echter de minder heldere kleur en 

 de zwartachtige pooten van den laatste. Andere kenmerken, waaraan 

 men deze boschzangers uit elkaar kan kennen, zijn de volgende. De fluiter 

 heeft de eerste slagpen korter dan de voorste, groote vleugeldek- 

 vederen; de tweede slagpen is even lang als de vierde, en de pooten 

 zijn rood- of bruinachtig geel. De fitis bezit het eerstgenoemde kenmerk 

 evenzeer, maar de 2de slagpen houdt het midden tusschen de 4de en 

 de 5de en de pooten zijn bruingeel. De tjiftjaf ten slotte is te kennen 

 aan de kortere vleugels; de 2de slagpen is even lang als de 7de, en 

 de pooten zijn zwartbruin. 



De tjiftjaf maakt een kogelvormig nest, dat dicht bij, maar niet op 

 den grond te vinden is. De eieren, 5 a 6 in getal, zijn wit met rood- 

 bruine stipjes. Hij komt het vroegst, in het begin van April , en blijft 

 het laatst, tot in October. 



Als zanger beteekent hij niet veel. Het gezang , dat hij doet hooren , 



