DE TRADITIONEELE EN DE NATUURHISTORISCHE PELEKAAN. 289 



het publiek niet. Het mocht den naam van pelekaan aannemen, maar 

 die pelekaan bleef een soort van gier. En zonder uitzondering werd 

 dan ook de vogel, die als het zinnebeeld van trouwe, zelfopofferende 

 liefde jegens zijn jongen gold, als een roofvogel afgebeeld, ook in het 

 Oosten , en nooit als een langsnavelige zwemvogel. 



Kortom : de vogel van wien van ouds de bewuste fabel werd ver- 

 haald, was een groote roofvogel, en niet de pelekaan, al werd 

 hij ook in lateien tijd met dien naam bestempeld. 



Jammer is het dus, dat men heeft kunnen goedvinden den gevel 

 van de nieuwgebouwde sociëteit der aloude Rederijkerskamer "Trouw 

 moet blijken" te Haarlem te versieren , niet met den echten , traditio- 

 neelen , heraldieken pelekaan , het zinnnebeeld van liefde en trouw , maar 

 met een langsnaveligen zwemvogel, die eigenlijk met dat zinnebeeld, 

 en dus met die Kamer, nooit iets te maken heeft gehad. En al had 

 ook , 't geen niet het geval is , die fabel werkelijk betrekking op den 

 tegenwoordigen natuurhistorischen pelekaan , dan zou toch nog de tra- 

 ditioneele pelekaan , die steeds het emblema , het devies , het wapen 

 der Kamer is geweest, niet voor den natuurhistorischen hebben moe- 

 ten wijken. Zou iemand , wiens geslacht sedert eeuwen een draak in 

 het wapen voerde, er toe kunnen besluiten dezen voor het Indisch flad- 

 derend hagedisje te verwisselen , — omdat de traditioneele draak niet 

 bestaat en de nieuweren goedgevonden hebben het bedoelde kleine 

 diertje met den naam van "draak" te betitelen? l. 



EEN VAL VAN METEORIETEN. 



Den 3 Februari j.1. had in Zevenbergen een merkwaardige meteo- 

 rietenval plaats. Te Klausenburg, zag men ten 3 u. 45 min. des na- 

 middags plotseling, bij volkomen helderen hemel , in het noord-oosten 

 een schitterend lichtverschijnsel. Toen het verdwenen was, nam men 

 in zijn plaats een witte wolk waar, die zich in een dunne strook uit- 

 breidde van het westen naar het oosten. Spoedig daarop hoorde men 

 een luiden knal. Den volgenden dag ontving men het bericht, dat bij 

 Moes, hetwelk op ongeveer acht aren gaans van Klausenburg gelegen 



