EENE MERKWAARDIGE PÜTBORING. 



Ik ontving van den heer guldensteeden egeling, den volgenden 

 brief, gedagteekend : Zeist, 10 Juni 1882. 



"Voor eenigen tijd bevond ik mij in Noord-Holland en bracht toen 

 een bezoek aan eene steenfabriek in den Groetpolder , gelegen in de 

 nabijheid van het dorp Kolhorn. De eigenaar had daar het vorige jaar 

 een Nortonbuis laten slaan. Wel had men op mindere diepten brak 

 water aangetrofien doch op + 32 Meter diepte had men zoet water 

 gevonden dat tot + 1 Meter boven de oppervlakte van den bodem 

 werd opgevoerd. Daar het water niet als drinkwater behoefde gebruikt 

 te worden, maar noodig was bij de fabrikatie vau steenen, werd de 

 Nortonbuis , onder den bodem rechthoekig omgebogen en in een reservoir 

 geleid, terwijl een afvoerbuis het overtollige water naar de sloot voerde. 



"Het trok mijne opmerkzaamheid dat uit de Nortonbuis aanhoudend 

 groote gasbellen opstegen en dat, wanneer het water in het reservoir 

 in beweging gebracht werd , er eene gasontwikkeling plaats had , zooals 

 men dat bij mineraal waterbronnen waarneemt. — Ik vermoedde dat 

 hier eene sterk koolzuurhoudende bron aanwezig was. 



"Daar ik noch reagentia, noch instrumenten bij mij had, ving ik 

 in een bierglas eenig gas uit de Nortonbuis op , om te beproeven of 

 eene brandende lucifer in het gas werd uitgedoofd. Tot mijne ver- 

 wondoring ontvlamde echter het gas en verbrandde met eene kleurlooze 

 vlam (licht koolwaterstof). Toen het water in het reservoir, nadat 

 er in geroerd was , met eene brandende lucifer genaderd werd , brandde 

 het gas over de geheele oppervlakte van het water. 



"Omtrent de lagen die men bij de boring doorgekomen was kon ik 

 weinig te weten komen. Alleen wist men mij te zeggen dat , vóór men 

 het water aantrof een laag doorboord was van eene zwarte stof, die 

 "veel op lei geleek". Een paar flesschen werden met water uit de 

 Nortonbuis gevuld om te onderzoeken. 



