322 EENE MERKWAARDIGE PUTBORING. 



"Het water was kleurloos, niet volkomen reukloos (echter kon ik 

 geen reuk naar zwavelwaterstof bespeuren) , zeer weinig opaliseerend , 

 doch zette spoedig eenig ijzerhoadend bezinksel af. 



"Het resultaat van het onderzoek is het volgende: 



Vaste bestanddeelen 1008 Mlgrin. per Liter. 



Kalk (Ca O) 138 > » » 



Magnesia (Mg O) 123 > » » 



Chloor 210 » » » 



Zwavelzuur 



Salpeterzuur 



Salpeterigzuur 



Ammoniak 8 » » » 



IJzer Aanwezig. 



Aluinaarde Sporen. 



Kiezelzuur Sporen. 



Org. stoffen Sporen. 



"Berekent men de kalk en de magnesia als koolzure zouten , de 

 ammouia als cbloorammonium en de rest van het chloor als chloor- 

 natrium , dan verkrijgt men de volgende getallen : 



Koolzure kalk 246 



Koolzure magnesia 258 



Chloorammonium 25,17 



Chloornatrium 318 



847,17" 



"Ik had geen water genoeg om ook een potasch en sodabepaling te 

 doen. Waarschijnlijk was dan het cijfer 847,17 hooger geworden en 

 dichter bij 1008 gekomen. 



"Uit deze analyse kau men echter omtrent den oorsprong van het 

 braudbaar gas niets opmaken, alleen doet zich de nabijheid der zee 

 kennen. 



"Het opvoeren van het water uit diepe putten tot boven de opper- 

 vlakte van den bodem is in Noord-Hollond geen zeldzaam verschijn- 

 sel, zooals blijkt uit de mededeeling van Prof. gunning in het Rap- 

 port aan den Koning van de Commissie benoemd tot onderzoek van Drink- 

 water. 



"Ook weet ik dat door U de ontwikkeling van brandbare gassen 

 in diepe putten van Amsterdam is waargenomen. — Ik weet echter 

 niet of dit ook op andere plaatsen van ons vaderland is aangetroffen 



