330 DE HUISDIEREN BIJ DE OUDEN. 



vergezelschapt van zijn hond , en , niet ver van de woning van tobias' 

 onders gekomen, "liep de hond, die zijn reisgenoot was geweest, 

 vooruit en kwispelde vroolijk met den staart , als bode van de aankomst" 

 (XV, 14). Hier moet echter worden opgemerkt dat daarvan niets in 

 den hebreeuwschen tekst staat, wel in den griekschen en latijnschen, 

 welke laatste nit het chaldeeuwsch is overgezet. 



De Assyriers bezigden honden voor verschillende doeleinden ; zij 

 hadden wachthonden, herdershonden en jachthonden. Er zijn op de 

 ~ „ Assyrische monumenten slechts 



twee soorten afgebeeld : de dog 

 (fig. 5) en de windhond , — maar 

 de tweetalige lijsten vermelden 

 verscheidene andere rassen , zoo- 

 als den waterhond, den aard- 

 hond , den hond van Elam , enz. 

 De assyrische doghond was 

 waarschijnlijk verwant aan den 

 indischen hond , dien alexander kende en die vermeld wordt bij hero- 

 dotüs , xenophon , aristoteles en strabo , bij plinius en solinus. Men 

 gebruikte dezen hond bij de jacht op wilde ezels, wellicht ook op 

 leeuwen en wilde stieren. Assurbanipal , de zoon van esarhaddon, 

 hield een troep van deze groote honden, van welke kleimodellen in 

 het Britsch museum voorhanden zijn. Iedere hond draagt zijn naam 

 met beitelschrift in het leem gestempeld, b.v. "Bijtende-zijn-vijand", 

 "Vijandenvanger", enz. 



Wat de Grieken aangaat, zoo schijnt de windhond aan xenophon 

 niet bekend te zijn geweest, en de lange jacht op hazen was waar- 

 schijnlijk in zijn tijd (400 v. C.) bij de Grieken onbekend. Daarentegen 

 werd ten tijde van arrianus (90 n. C.) veel aandacht aan de wind- 

 honden besteed en het jagen daarmede op hazen tot groote volko- 

 menheid gebracht. Op de volgende wijze spreekt arrianus van een 

 begunstigden windhond, dien hijHormè, d. i. "onstuimigheid" noemde. 

 "Ik heb zelf een windhond, eene teef, opgebracht, wier oogen het 

 meest grijs onder de grijze waren; een snel, onvermoeid, moedig, 

 gezondpootig dier, in haar besten tijd tegen vier hazen tegelijk be- 

 stand. Zij is bovendien (want terwijl ik dit schrijf, leeft zij nog) zeer 

 zacht en vriendelijk gezind, en nooit te voren toonde eenige hond 

 zooveel gehechtheid aan mij en mijn jachtkameraad megillus; want 



