332 DE HUISDIEREN BIJ DE OUDEN. 



Bij de Eomeinen waren de honden in drie klassen verdeeld: huis- 

 en wachthonden (canes villatici), herdershonden (canes pastorales s. pe- 

 cuarii) , en jachthonden (canes venatici). Deze laatste klasse werd weer 

 gesplitst in drie afdeelingen, die der strijdhonden (canes pugnacei, 

 bellicosi), die waarschijnlijk tegen groot en strijdbaar wild, zooals 

 wilde zwijnen, wolven enz. werden gebruikt, — honden, die op den 

 reuk jagen (canes sagaces), en honden, die op het gezicht jagen (pedi- 

 bus celeres). De herdershonden droegen vaak halsbanden , die met ijzeren 

 punten waren bezet, ter verdediging tegen de wolven en andere vij- 

 anden, evenals nog de St. Bernards-honden. 



De Jcat. — Voor zoover wij met zekerheid kunnen weten, zijn het 

 de oude Egyptenaren geweest, die het eerst de kat, door hen mau 

 genaamd, als huisdier hebben gekend. Zij hielden veel van katten zoo- 

 lang deze leefden, en vereerden haar na haren dood. Die een dezer 

 dieren doodde, moest het leven verliezen. Stierf eene kat, dan schoren 

 de huisgenooten , volgens herodotus, de wenkbrauwen af ten teeken 

 van rouw. De vooral te Bubastis aangebeden godin pasht werd met 

 een kattenkop afgebeeld. Geen wonder dat afbeeldingen van katten 

 op de monumenten en gebalsemde lijken van katten zeer menigvul- 

 dig zijn. 



Op de monumenten vindt men voorstellingen van katten, die haar 

 meester bij de jacht op watervogels vergezellen. Wilkinson meent dat 

 zij daarbij de gedoode of gewonde dieren ophaalden en aan haren mees- 

 ter brachten. Zeker is het dat de kat, ofschoon van droogte houdende 

 en zich niet gaarne nat makende , gelijk het middeneeuwsche versje zegt: 



Catus amat pisces, sed non vult tingere plantas *, 



toch dien afkeer kan overwinnen, ja zelfs vrijwillig rivieren durft 

 overzwemmen. Evenwel is de gegrondheid van de meening van wil- 

 kinson twijfelachtig. 



Het schijnt dat de kat aan de oude Israëlieten, aan de Assyriërs, 

 en zelfs aan de Grieken eerst zeer laat als muizendoodend huisdier is 

 bekend geworden. Ook in Indië is , volgens het getuigenis van max 

 muller, de huiskat betrekkelijk kort geleden ingevoerd. Er bestaat 

 geen gemeenschappelijke Arische naam voor kat; het gewone Sanskrit 



1 "De kat houdt van visch, maar wil er zich de voetzoleu niet oiu nat maken." 



