DE HUISDIEREN BIJ DE OUDEN. 333 



woord er voor is mdrjdrd , afkomstig van een wortelwoord , dat "schoon- 

 maken" [poetsen, putzen; vandaar poes, puss?] beduidt , met toespeling 

 op de gewoonte van het dier om zich steeds al likkende rein te houden. 

 Gelijk ik zeide , bleef de muiskat zeer lang aan de Grieken vreemd , 

 en zoo zij dat dier al kenden, was het als eene uit Egypte overge- 

 brachte curiositeit , even als apen , papegaaien enz. Het grieksche woord 

 QLikovpog beteekent volgens lenormant — en kan ook moeielijk iets an- 

 ders beteekenen — de wilde , in de bosschen van Europa en Voor-Azie 

 voorkomende kat. Tegen de muizen maakten de Grieken gebruik van 

 een ander dier , den steenmarder (Martes foina) , dien zij yalvi noem- 

 den. Dit dier wordt niet alleen door aristoteles, maar ook door een 

 aantal andere schrijvers vermeld als verdelger van muizen, hagedis- 

 sen, slangen enz., als diefachtig, listig enz., ook als zondenbok — 

 evenals bij ons wel eens de kat , — van niet- viervoetige dieven en snoe- 

 pers (aristoph. Pax., 1152). Deze ycd-Ti (Galè) wordt vergeleken met 

 de yalri aypicc (wilde galè) of 'Ixrig , waarschijnlijk den boommarder (M. 

 abietum) die wat grooter was , maar ook kon getemd worden 3 . Nog 

 heden ten dage is de steenmarder vrij algemeen op al deCycladen, en 

 draagt daar hier en daar nog den naam van lrx.tg, die vroeger alleen 

 aan den boommarder werd gegeven. Jong gevangen zijn die dieren ge- 

 makkelijk te temmen, en maken hun bevallige vormen, de schoon- 

 heid van hun pels en hunne speelschheid hen tot aardige troeteldieren. 

 Wanneer echter de Grieken begonnen zijn den marder door de huis- 

 kat te vervangen, is onbekend; zeker echter niet later dan deze bij 

 de Romeinen tot huisdier geworden is. 



1 Prof. rolleston schrijft dat hij den 15<len Juli 1871 op de bazaar te Srayrna de 

 huid kocht vau een marder , onder den naam van dippux tyis xxkixq , en dat zijn oude 

 dienaar hem verzekerde dat v.ó.\ix , xovva.$i en vy^yiV^a (kalia , koenadi en numphitza) 

 alle drie namen voor een en hetzelfde beest waren. Ka^ta , dat die dienaar proparoxy- 

 tonon wilde hebben , kan even gemakkelijk uit yo&Yi bedorven [of van een oud dialek- 

 tisch v.alri of y.ólia. afgeleid] zijn, als Gat in het Berksshi re-dialekt afgeleid is van 

 üat. De naam van vu^yt'r^a , "juffertje", is door de Grieken zonder twijfel aan het 

 dier gegeven om die elegantie, netheid, huiselijkheid en gehechtheid, die de Eugelschen 

 aan de kat den naam van " Tabhy'" hebben doen geven. Ten aanzien van de genoemde 

 eigenschappen beroept rolleston zich op mevrouw J. power, in de Annals and Ma- 

 gazine oj Natural History , ser. 2, vol. 20, pag. 417. In het noorden van Engeland 

 o. a. in de meer-distrikten, is de marder dikwijls getemd, en, als men het dier niet 

 veel vleesch geeft, maar hoofdzakelijk met brood en melk voedt, wordt het even tam 

 als de fret. 



