342 HOE SLÜIPWESPEN DEN VIJGEBOOM BEVRUCHTEN. 



door hun steken, naar de meening der vroegere onderzoekers, zeer kleine 

 galachtige gezwellen, ongeveer van denzelfden aard als galwespen dit 

 doen op eikenblaaren, tengevolge waarvan de gekweekte vijgen niet onrijp 

 afvallen, maar integendeel zeer spoedig rijpen. De geheele bewerking 

 is reeds van overoude tijden bekend als de "caprificatie" der vijgen. 



Wat doen echter deze wespen tot bet rijp worden der gekweekte 

 vijgen af, en hoe komen zij zelve in de wilde vijgen? 



Ziedaar de vragen die moeten worden opgelost en wel de laatste 

 het eerst. 



Tot goed begrip van het volgende dienen wij vooraf eenige oogen- 

 blikken stil te staan bij de vijg zelve, die wij allen kennen. In bota- 

 nische beteekenis is de vijg eigenlijk geene vrucht, al draagt zij in 

 het dagelijksch leven dien naam, maar eene verzameling van vruch- 

 ten, die zich bevinden op eene vleezige massa, "den bloembodem", die 

 urnvormig is uitgehold (zie nevensstaande figuur). Deze urnvormige 

 massa, ook bloemkoek geheeten , draagt, als de vijg nog niet rijp is, 

 aan hare binnenzijde een zeer groot aantal vrouwelijke en mannelijke 

 bloempjes. Zij is dus volgens de benamingen der plantkundigen eigenlijk 

 eene verzameling van bloemen of eene bloeiwijze. De vrouwelijke of 

 stamperbloemen (zie Fig. B) zijn meestal op den bodem en op de zij- 

 wanden van de urn geplaatst (zie Fig. A, c) , terwijl zich de manne- 

 lijke bloemen (Fig. A, b en Fig C) nabij den mond van de urn be- 

 vinden. Die mond, het "oog", "ostiuin", der vijg geheeten, is zeer eng 

 en wordt van de buitenwereld afgesloten door een aantal kleine schub- 

 vormige blaadjes (zie Fig. A, a). 



Een merkwaardige eigenschap van deze bloempjes is , dat de stam- 

 perbloemen eer rijp of ontwikkeld zijn dan de mannelijke of meel- 

 draadbloemen ; maar nog merkwaardiger is het volgende. Op drie ver- 

 schillende en achtereenvolgende tijdperken van het jaar brengt een 

 wilde vijgeboora dergelijke urnvormige bloeuikoeken of vijgen voort, 

 en wel zoodanig, dat de tijd van rijpheid der meeldraadbloemen van 

 het eerste tijdperk of van de eerste generatie samenvalt met die van 

 de vrouwelijke of stamperbloemen van de tweede generatie. Op gelijke 

 wijze zijn de meeldraadbloemen van de tweede generatie rijp als zulks 

 met de stamperbloemen van het derde geslacht het geval is. Ten slotte 

 zijn de mannelijke bloemen van de derde generatie tegelijk rijp met 

 de stamperbloemen van de toekomstige eerste generatie van het vol- 

 gende jaar, die zal overwinteren, om den cirkelgang op nieuw te be- 



