346 HOE SLUIPWESPEN DEN VIJGEBOOM BEVRUCHTEN. 



den de insekton voor de eerste generatie van het volgende jaar niet 

 vergeten. Dat de wijfjes door hare inboringen en de daardoor veroor- 

 zaakte prikkels tot het rijpen der vijgen in hooge mate bijdragen, is 

 niet onwaarschijnlijk. Die inboringen schijnen de sappen der omgeving 

 tot grootere werkzaamheid aan te zetten. Maar nog uit een ander 

 oogpunt verdienen de meegedeelde feiten onze volle aandacht. Dat 

 dieren met dieren samenleven, omdat beiden uit dat samenzijn voor- 

 deel kunnen trekken , is voor hem , die met de dierenwereld een 

 weinig vertrouwd is, reeds lang bekend onder den naam van "commen- 

 salisme". Hier echter is een commensalisme tusschen de plant en het 

 dier. Beiden zijn aan elkaar gebonden. Zonder die insekten rijpen de 

 vijgen vermoedelijk niet en wordt geen rijp zaad tot ontwikkeling ge- 

 bracht. Zonder stamperbloemen in den urnvormigen bloemkoek zouden 

 geene jonge sluipwespen worden geboren. Hun beider leven en nako- 

 melingschap zijn van elkaar afhankelijk. 



Zijn door de bovenvermelde waarnemingen het leven en streven van 

 de eertijds genoemde Cynips Psenes L. opgehelderd, de rol die deze 

 insekten spelen bij de zoogenaamde caprificatie wordt nu begrijpelijk. 

 Worden wilde vijgen van de tweede generatie eenigen tijd voor hare 

 volle rijpheid aan de takken van den gekweekten vijgeboom opgehan- 

 gen, dan zullen de met goed stuifmeel beladen vrouwelijke insekten 

 weldra door de oogen der gekweekte vijgen binnendringen. De bloemen 

 der gekweekte vijgen met die van de wilde vergelijkend , heeft het onder- 

 zoek geleerd, dat de eierstokken der stamperbloemen door de kuituur 

 zóó zijn vervormd, dat de BlastophagawijïJQS hunne eieren niet of zeer 

 moeielijk binnen dien eierstok kunnen inboren. Bovendien komen de 

 meeldraadbloemen binnen den urnvormigen bloembodem zelden of bijna 

 nooit tot ontwikkeling. Met het oog op deze feiten is het niet moeielijk 

 te begrijpen , waarom de gekweekte vijgeboom niet meer door de 

 meergenoemde sluipwespsoort wordt bezocht. 



Van af het oogenblik waarop de mensch een vijgeboom uitkoos om 

 hem te kweeken en zijne zoogenaamde vruchten , de vijgen , te verede- 

 len, zijn de insekten, die de natuurlijke bevruchters waren van de 

 bloemen der vijg, langzamerhand uitgestorven, omdat de levensvoor- 

 waarden ongunstiger voor hen werden. 



Uit het feit dat de stampers van de gekweekte vijgen thans onge- 

 schikt zijn om de wieg en woning te zijn van de eieren, larven en 

 poppen der sluipwespsoort, mogen wij afleiden, dat de kuituur de 



