SCHATTING VAN DE GROOTTE TAN LICHAMEN 



OP AFSTAND. 



Elk die de Wandsbecker Bothen van clatjdius gelezen heeft , weet dat 

 daar ergens twee boeren worden opgevoerd , die twisten over de grootte 

 van de maan. De een beweert dat de maan niet grooter is dan een 

 tafelbord, de ander dat zij wel zoo groot is als een met hooi volge- 

 laden wagen. Dat geen hunner er ooit over had nagedacht, dat zulk 

 een schatting afhangt van den afstand waarop men in gedachten het 

 beeld van het voorwerp projicieert, spreekt van zelf. 



Voor eenigen tijd zocht plateau (Bull.de V Acad. Royale Beige , 1880, 

 p. 316, ibid 1881, Sept. en Oct.) , dien afstand op de volgende wijze 

 te bepalen. Hij verzocht eenen zijner zoons — want hij zelf is blind , 

 gelijk men weet — eenige oogenblikken naar de maan te zien en daarop 

 het donkere nabeeld op een muur te werpen, en zich zoover van dezen 

 te verwijderen, tot dat dit nabeeld en de maan zich even groot ver- 

 toonden. De afstand bedroeg ongeveer 51 meters. Eenige weken daarna 

 verzocht hij hem nogmaals het nabeeld van de maan op den muur te 

 projicieeren en er naar toe en van af te gaan, totdat het nabeeld 

 juist de halve grootte van de maan scheen te hebben. Dit was het 

 geval op een afstand van 23,5 meters. Het dubbel hiervan , waarop 

 beiden even groot zoudon zijn, is 47 meters. Professor thirion te Namen 

 liet door twaalf studenten achtereenvolgens den omtrek der maan, zoo 

 als elk hunner dieu zag, op een zwart bord teekenen. De cirkels ver- 

 schilden van 19 tot 79 centimeters; hun gemiddelde doorsnede bedroeg 

 32 centimeters , waaruit men afleidde dat de gemiddelde afstand , waarop 

 het beeld der maan tegen den hemel geprojicieerd werd, ongeveer 35 

 meters bedroeg. Dr. charpentier verkreeg daarvoor , langs eenen an- 

 deren weg, eene waarde van slechts 12,9 meters. Er zijn dus groote 

 verschillen in zulke schattingen, en dit kan ook niet anders, want zij 

 hangen af vau de gewoonte des waarnemers. Een bijziend persoon, die 



