DE HUISDIEREN BIJ DE OUDEN. 



VRIJ GEVOLGD NAAE W. HOÜGHTON , 



Dr. D. L U B A C H. 



(Vierde en laatste vervolg.) 



Knaagdieren. Bij de Grieken was de haas als spijs zeer geliefd, en 

 niet minder bij de Eomeinen. Het waren echter alleen deze laatsten , 

 die hazen in uitgestrekte hazenparken (Leporarta) er op na hielden. 

 Die hazen waren dezelfde als de onze (Lepus timidus), — maar de Ro- 

 meinen hadden in die parken ook den Alpenhaas (L. variabüis), die 

 des winters tot op de zwarte oorspitsen na geheel wit is. Die dieren 

 weiden daar zeer tam , en begaven zich des winters op het geluid van een 

 horen naar ééne plaats , om daar gevoederd te worden. Bij deze twee 

 soorten van hazen kwam later eene derde, het konijn (L. cuniculus), 

 dat tot dusver alleen in Hispanië en op de Balearische eilanden was 

 aangetroffen. Op die eilanden hadden zij , dus verhaalt plinius , eens 

 zooveel verwoestingen aangericht , dat de bewoners daartegen militaire 

 hulp van keizer augustus vroegen. Men had bij zoo iets veel hulp 

 gehad van fretten. — De wilde konijnen in het overig Europa zijn of van 

 tamme, maar verwilderde konijnen afkomstig, of men moet het er 

 voor houden , dat het konijn eene diersoort is , eigen aan de kusten 

 van den Atlantischen Oceaan en de Noordzee , maar vreemd aan de 

 kusten der Middellandsche zee, behalve aan die van Spanje, waarlangs 

 het konijn zich door de straat van Gibraltar een eind weegs kan hebben 

 uitgebreid. — De eerste schrijver, die van wilde konijnen in Italië spreekt , 

 is athenaeus (230 n. Ch.) , die er zag op een tocht van Puteoli naar 

 Neapolis. De oude Egyptenaren , Assyriërs on Israëlieten kenden het 



