DE HUISDIEREN BIJ DE OUDEN. 371 



De kalkoen, uit Amerika afkomstig, was natuurlijk den Grieken en 

 Romeineu niet bekend , maar wel kenden zij het Afrikaansche Parelhoen 

 (Numida meleagris) en hielden dit als siervogel. Ia de middeneeuwen 

 verdween dit, om later op nieuw uit Afrika in Europa iugevoerd te 

 worden. 



Of de Pauw aan de oude Egyptenaren bekend is geweest, heb ik 

 niet kannen uitmaken; in lateren tijd is dit stellig het geval geweest. 

 Maar zeker is het dat salomo's vloot in vereeniging met die van zijn 

 bondgenoot hiram, uit Tharsis "goud en zilver, elpenbeen, apen en 

 pauwen" aanvoerde (I Kon. X. 22). Dit Tharsis kan niet elders dan 

 in Indië gelegen zijn geweest ; trouwens het is bekend dat de tochten 

 der vereenigde vloten zich uitstrekten tot Ophir of Abhira aan den 

 mond van den Indus. Het Hebreeuwsche woord voor pauwen, tuk- 

 kiyim , is van het Tamoelisch of Malabaarsch togeï afgeleid ; met dit 

 woord wordt op Ceylon nog thans de pauw aangeduid. Buffon en 

 cuvier meenden dat deze vogel eerst door alexander den groote 

 naar Europa is overgebracht, maar de Grieken moeten hem vroeger 

 gekend hebben, daar aristoteles geheel niet van de invoeriug van 

 dezen wegens zijn schoon gepluimte toch zoo opmerkelijken vogel spreekt, 

 maar hem als bekend vooronderstelt. Eerder is het te denken dat de 

 Grieken den pauw reeds vóór alexander van het een of ander Oos- 

 tersch volk , de Phoeniciërs b.v. , hebben ontvangen ; en uit het Oosten 

 en uit Griekenland kwam de pauw weldra ook naar Italië. Eerst werd 

 die vogel alleen als zeldzaamheid en als siervogel gehouden; a. hor- 

 tensius hortalus, de beroemde mededinger van cicero (114 — 50 v. Oh.), 

 was de eerste, die pauwen aan zijne gasten voorzette bij gelegenheid 

 van het gastmaal dat hij gaf, toen hij het ambt van augur aanvaardde. 

 Dit vond navolging, en gaf aanleiding dat de pauwen sterker werden 

 aangefokt. Men deed dit op kleine rotsige eilanden aan de kust, waar 

 de vogels zich in half wilden staat ophielden , zelven hun voedsel zoch- 

 ten en hunne jongen opkweekten. Ook werden zij gehouden binnen 

 perken , voorzien van gras , boomeu en slaapstokken. Dikwijls liet men 

 de eieren door hennen uitbroeden. Voor zoover de pauwen zelven broed- 

 den, rekende varro, dat eene opbrengst van drie kuikens voor elke 

 pauwhen zooveel was, ais men met reden kon verwachten. De prijs 

 van eene pauw was ongeveer 18 guldeu , een ei kostte bijna 2 gulden. 



Duiven. De tamme duiven dagteekeneu van overoude tijden ; in Egypte 

 vond mea ze reeds vóór 3000 v. Ch. Zij zijn op de egyptischc monumenten 



