EEN AARDIGE PROEFNEMING. 



Een tal van jaren geleden maakte een natuurkundige , ik meen dove, 

 opmerkzaam op het verschijnsel , dat zeer hooge , scherpe tonen zich 

 met meer kracht en verder voortplanten dan lage, hoewel deze dik- 

 wijls met veel meer kracht worden voortgebracht. De schrijver wees, 

 om dit te bevestigen, op het gebruik van sommige scheepssignalen 

 en vertelde , dat als bij hevigen storm het geloei van den wind , tegen 

 masten en tuigen, het verstaan der bevelen, door scheepsroeper of 

 horen gegeven, onmogelijk maakt, de scheepsfluit zich dan nog met 

 goed gevolg laat gebruiken. Hij knoopte daaraan vast een dergelijk 

 verschijnsel bij het licht. 



Wanneer men, zeide hij, eenige papierstrookjes, zuiver rood, oranje, 

 geel , groen , blauw en violet gekleurd , naast elkander legt , en ze 

 van tijd tot tijd bij avondschemering beziet, wordt het eerst de roode, 

 dan de oranje enz. kleur onkenbaar, terwijl de violette het langst 

 zichtbaar blijft. Wij treffen dus hier hetzelfde aan als bij de tonen. 

 Het rood is de laagste, het violet de hoogste lichttoon. 



Deze vermelding geschiedt , om den lezer er oplettend op te maken, 

 dat tot eene proefneming als deze uitstekend goed de in ons land ge- 

 bruikelijke postzegels kunnen dienen. De violette 25 cents postzegels 

 of de figuren op de briefkaarten ziet men des avonds nog, als al de 

 andere verdwenen zijn. 



Ik voeg hier nog bij , dat een violet gekleurd zijden kleedingstuk bij 

 schemeravond een geheel andere, en zelfs zonderlinge kleur verkrijgt. 



V. D. B. 



